E-Dergi

Yasemin’in hikâyesi ise modern bireyin kopuşunu anlatıyor. Sevgisizlikle büyümüş, kendini başarıyla tanımlamaya çalışan ama aslında eksik, içi boş bir hayatın içinde sıkışmış. Dedesiyle olan bağı onun geçmişine değil, köklerine, kimliğine, içindeki eksik parçaya ulaşmasını sağlıyor.

Günlükleri okudukça, hem dedesini hem kendini tanıyor. Yavaş yavaş içine yerleşmiş boşluğu dolduruyor. Bu dönüşüm umut verici çünkü bu, kendiyle barışma ve bağ kurma süreci. Herkesin içinde bir Yasemin var belki de; bir yerlerde bir “emaneti” olan, bir türlü tamamlanamamış…

“Emanet”, sadece bireysel bir roman değil; toplumun hafızasına, eğitimin dönüştürücü gücüne, kuşaklar arası bağların iyileştirici etkisine dair çok şey söylüyor. Özlem, pişmanlık, anlayış ve en önemlisi de umutla örülmüş bir anlatı. Son sayfaları okurken insanın içinde hem bir sızı hem de bir ışık kalıyor.