E-Dergi

Alain de Botton un akıcı bir üslubu var. Statü endişesinde konuyu derinlemesine, açık biçimde işlenmiş.

"Tütünümü, anahtarımı aldım, evden tam çıkıyorum bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanın ruhum olduğunu farkettim. Önemsemedim. Yol, bana uygun bir ruh önerebilirdi."

Belki kitap bana uygun bir ruh önerebilirdi. Söylemek istediklerimi, söylemek istemediklerimi, boşluklarımı gösterirdi belki de. Bir yerde "çıt" sesi duyulurdu.