E-Dergi

şiddetin yazınsal belgeseli niteliğindeki otomatik portakal, daha en başından, yani isminden gösteriyor bize ne kadar da acımasız olduğunu. mekanikleşmiş bir toplumun, dna kodlarına şiddet tohumları serpiştirilmiş, aynı tekdüze kalıptan çıkma doldurulmuş bebekleri olduğumuzu anlatıyor kitap ve ekliyor; istediğimiz kadar uğraşalım şiddete meyilliyiz biz. kanımızda var bu.

içinden hüzün geçen aşk hikayalerinden oluşan aşkın celladı'nda, yaşanan ağır psikolojik vaka örneklerine bir terapist olarak değil de aramızdan biri gibi içten bir bakış açısıyla değerlendiriyor irvin yalom. kitap bittiğinde insan kendisini deşifre edilmiş gibi hissediyor çünkü bu kitap hepimizin hayatından kesitler barındırıyor. kısaca okunması hoş, bir o kadar da yaralayıcı bir kitapla karşı karşıyayız.

psikoloji de empati diye bir olay var: birini anlamak için onun ayakkabılarını giymek. bu kitap kişiyi bu zahmete sokmadan toplumun geri plana ittiklerini anlamamızı ya da en azından görmemizi sağlıyor.
welsh öyle ağdalı ve süslü cümleler kurmayan bir yazar belki ama cesareti taktir edilesi.
bu kitabı okuyanların "porno"yu da okumasını öneririm.

insanoğlunun yasaklara karşı "yasaklar yıkmak için vardır" tadında bir yaklaşımı vardır. yazar bu kitapta defalarca "okumayın bu kitabı" uyarısını yapıyor ve bu kitabın daha bir şevkle okunmasını sağlıyor. palahniuk kendisinden bekleneni yapmış yine gösteri peygamberi'nde. gerçekleri ya da gerçek sandıklarımızı alaşağı ediyor.bu okuyucuya bol miktarca kalp kırıklığı yaşatsa da aydınlanmak güzel şey.

beden dili akımlarına her gün yenileri ekleniyor,her gün raflara yeni bir beden dili kitabı koyuluyor.ben bir psikoloji öğrencisi olarak alışılmışın dışında şeyler görmeyi sewiyorum.judi jameste böyle yapmış:farklılık yaratmış.kitabın en sevdiğin özelliği şu oldu:üzerine basa basa beden dilinin yer,zaman,kişilik gibi değişen etmenler olduğu sürece farklılaştığını vurguluyor.