E-Dergi

Lisedeyken okumuştum, aradan uzun yıllar geçmesine rağmen hala olayları hatırlıyor olmama şaşkınım, demek ki betimleme güzel bir kitaptı.

Lise döneminde, yaz tatilinde çalışırken işten eve gelip gece yarısına kadar okuduğum akıcı, bir o kadar da acıklı, etkileyici bir romandı.

Okurken Piyanist filmini anımsadım ve yazarın diğer kitabı Çizgili Pijamalı Çocuk 'a benzer bir kitap. Yazarın diğer kitabı daha toplumsal iken bu kitabı daha bireysel. Diğer kitabında insanların kitle ile hareket ederek, sorumluluktan kaçıp, kendilerince haklı nedenlerle, nasıl kolayca zalimleşebildiği üzerine kurulu iken-toplumsal-, bu kitapta ise var olmak, güç ihtirası ile zalimleşmiş, nefsine yenilmiş bir çocuğun yani Adolf'un- bireysel-hikayesi anlatılmış.

Tam bir sosyal psikoloji kitabı diyebilirim, okurken Zimbardo'nun hapishane deneyi, dehşet yönetimi kuramı ile ilgili yapılan çalışmalar zihnimde canlandı. insanların fizyolojik ihtiyaç olarak gördükleri durumlar için kolayca ilkelleşebildiğini gösteren bir roman. Aynı zamanda toplumun, kalabalığın, ilerlemenin, bilimin, insanın acizliğini de gözler önüne seren bir eser. Kitlenin körleştirdiği bir dünyayı anlamak körlükten aydınlık bir dünyaya göz açmak umudu ile iyi okumalar.

Okulöncesi dönemde karşılaşılan temel problemleri yaşlara göre çok güzel açıklamış, çizim ve örneklerle çok güzel desteklenmiş, ebeveynler için uygun bir kitap.