E-Dergi

Ebu’l Vefâ hazretlerinin verdiği esere puan biçmek haddim değil, estağfirullah.
Puanım ve yorumum yalnız yayıncıya; eserlerin Farsça veya Arapça’sını da paylaşabilirdiniz böylece hem karşılaştırmalı ve eşsiz bir eser olurdu hem de inanılmaz kağıt israfı yapmak zorunda kalmazdınız. Sayfalar bomboş, israfın bu kadarına yazık cidden. Eseri kitaplaştırmak zor idiyse sayfaları dediğim gibi aslı ve çevirisi şeklinde de hazırlayabilirdiniz.
Yahut Alvarlı Efe hazretlerinin Nazlı Niyazlar kitapçığı gibi cep boy, motiflerle süslenmiş şahane ve her an el altında taşınabilecek bir kitapçık olarak hazırlayabilirdiniz. Yine de emeği geçen herkesten Allah razı olsun. Vefa Sultan dizisiyle birlikte artan ilgiyi karşılamak adına hayırlı ve inşallah Rabbimiz katında makbul olmasını umduğumuz bir iş. Eyvallah, Ebu’l Vefa hzlerinin himmet-i âliyyesi emek veren her birinizin üstünde sâyebân ola erenler.

Birçok kişinin aksine hiç de taraflı olmadığını düşünüyorum.İçinde gerçekten derin bir Bizans bilgisi gerektirmeden anlayabileceğimiz kaliteli bilgiler birinci ağızdan sunulmuş.

Abdülkâdir karakterini sevmiştim fakat hikayesi haksızlık etmemeye dikkat ederek 'kötü ve saçma'ydı diyeceğim.
Ancak kitabın tümü öylesine güzel ki,Uyuyan Adam'ın içi boş hikâyesi bu güzelim sözcüklerle donatılmış şahane kitabın gölgesinde kaldı doğrusu.Bayıldım demek az gelir sanıyorum.
Ben betimlemelerle anlatılan kişi ve yerleri okumayı zaten çok severim(birçok insanın aksine,sıkılmadan) ancak böylesine güzel betimlemeler ilk kez okudum Halikarnas Balıkçısı'ndan beri...
Gözümün önüne perde açıldı ve film başladı resmen.
Saniye saniye kareler geçiyor gözünüzün önünden.Aslında sokakta yanınızdan geçenin Abdülkadir'i uyandırmaya giden Sabit olduğunu anlıyorsunuz.Küfürler savurarak geçip gidense Harun...Aslında kendinizi okuyorsunuz çoğu zaman.
Haliç'e bambaşka bakar oluyorsunuz.Meryem'e içiniz sızlıyor,beddua ediyorsunuz.
Öyle garip ama insancıl anlık duyguları size inanılmaz şekilde betimlemiş ki Engin Bey,aynısını hissetmiştim bu adam nasıl düşünmüş,sanki ben yazdım diye düşünürken rastlıyorsunuz Zengüle Hacı Mahallesi'nde kendinize...Kısacık bir selamlaşmadan sonra kendinizden ayrılıyor,Kedili Kadın'ın hayatına dalıp gidiyorsunuz.
Nasıl desem,masalsı,ruhunu okşayan,yumuşacık,derinden saran bir kitap.
Ama bir o kadar sert,acıtıyor gerçeklerle çevrilmiş sivri köşeleriyle...

Okuyun...

Eğer bilinçliyseniz ve oryantalist yazarların bizi yaftalamalarına aşinaysanız ancak gerçekleri kurgudan ayırt edebiliyorsanız okuyun.Ben zevkine okumuştum ancak bilgisizken bu kitap düşüncelerinizi farklı yönlere itebilir.İnanılmaz yersiz iddialar var çünkü.

Ahmet Ümit'in kendine has tarzıyla bizlere sunduğu güzel romanlardan biri.
Oldukça keyifli ve bilhassa Bizans-Fatih Sultan Mehmed-İstanbul hakkında temel bilgileri keyifle ve akıcı bir dille okumak isteyenlere tavsiyemdir.