E-Dergi

Divan’dan beri Yalom’u okurum. Eşinin ölümcül hastalığında, SON’a hazırlanma sürecinde yaşadıklarını birlikte yazmışlar. İç acıtıcı ve hüzünlü..

MGK’ın tüm kitaplarını okudum. Yaşamını merak ederdim, içtenlikle ve dürüstçe anlatmış. Diline zaten hayranım. Ateş ve Kül’ü heyecanla bekliyorum…

En kolay ne satar? Cinsellik….
Yazarın dile egemenliği kanıtlanmış, ona sözümüz yok! Bir sonraki bölümde ne olacak duygusu kitabı rahatça ve çabucak okutuyor, neredeyse iki günde bitiriyorsunuz. Amma velakin sonunda “400 küsur sayfa bana ne verdi” diye sorduğunuzda;
Yanıt: hepimizin bildiği insan ruhunun karanlık yönünün bir versiyonu (andropozdaki İlhami bir bakışta eşcinsel oluverdi) hepsi bu kadar!
Yani okumasanız da olur, ticari kaygıyla yazılmış bir kitap benim gözümde. Dolayısıyla devamı niteliğinde yazılmış diğerlerini (Bora’nın Kitabı, Handan, Dönüş) okumaya değer bulmuyor ve hemen “4 Gün 3 Gece” ye geçiyorum.

İflah olmaz Paris sevdalısı, üstad EB tüm içtenliğiyle içini açar da, okunmaz mı? Satırların altı çizile, kenara notlar alına, bazen EB’ye yanıt yazılasıya OKUNUR hem de.
Aynı cafelere, kitapçılara, lokantalara, sokaklara gire çıka; uçak korkusuna ortak olarak, gergin sıkıntılı anlarını paylaşarak, altta yazacağı birkaç sözcüğü&satırı merakla bekleyerek.
Böylesine büyülü bir tutkuya tanıklık etmeyi kim istemez ki? Bir dahaki Paris seferinde EB&FT’yi anarak sokaklarda dolaşacağını düşleyerek…

Kadın& erkek ilişkisinde: söylenen, söylenmeyen beklentiler sonunda nasıl bir duyguyla boşalıyor. Kısa, sımsıcak, samimi, sade anlatım şahane çeviriyle taçlanmış. Okunası, önerilesi…