E-Dergi

Hollywood doğrusu beni mutlu etti. Diğer kitaplarından farklı buldum bu kitabı-ve bence diğerleri kadar edebi unsur ve Bukowski tarzı hayata bakış açısı içeriyordu.Bukowski hayatını kafası dumanlı yaşamış; ama açık bilinçle yaşadığını zanneden pek çoğundan da daha bir takım şeylerin farkında olduğunu kitaplarıyla dünyaya göstermiş.

Grange da Dan Brown gibi bir yazar; farkı Dan Brown'dan kötü olması. Nisbeten heyecanlı başlayıp devam eden ve yine abuk sabuk bir son olaylar dizisiyle noktalanan bir kitap. Bu adamın sonlarla problemi var. Hiç bir kitabın sonunu kitabın geri kalanıyla tam ilişkilendiremiyor ama bu kitapta doruğa ulaşmış. Ama demek bir şey var ki o yazmaya devam ediyor, biz okumaya. Bu adamın yaptığı işi yapabilecek yazar sayısı Türkiye'de oldukça fazladır eminim (çünkü işi pek zor değil, sadece biraz araştırma erektiriyor); peki neden bizden biri çıkıp da saçma sapan da olsa dünyada çok satacak bir kitap yazmıyor? Ve böylece hem Türkiye'yi tanıtıp hem ülkeye para getirmiyor? Macera sadece Avrupa ve Amerika'nın tekelinde mi? Edebiyat edebiyat; bizdeki bütün yazarlar edebiyat peşinde. Evet o lazım, ama bu tür kitaplar da para ve tanıtım getiriyor. Bize o da lazım.

Da Vinci'nin Şifresi'nin verdiği ivmeden yararlanarak çok satan ve onun yanına bile yaklaşamayan bir kitap. Heyecan dozu çok düşük; ki bu bir macera kitabı, yani insanları merak ettirip heyecanlandırarak sıradan hayatın bir parça dışına çıkarttırmak için yazılmış bir kitap. Bütün olayın aynı gün başlayıp bitmesi de sıkıcı. Sonu zayıf ve anlamsız; boş yere karıştırılmaya çalışılıp fazla uzatılmış. Beğenmedim.

Kitap, yazarın Kadınlar kitabıyla fazla benzerlik gösteriyor bence. İkisini hemen hemen arka arkaya okuduğum için bu kitabın ortalarında yazarın kendini tekrarladığını düşündüm. Tamam, ilginç bir hayatın öyküsü bu, kimin hayatı olduğundan bağımsız olarak. Ama bu kitaplardan biri yeterliydi bence. Bu kitapta Kadınlar'dan pek farklı bir şey bulamadım; o kitaptaki kadın sayısının biraz daha fazla olması ve genel olarak onu daha çok beğenmem dışında.

Metal Fırtına, Şu Çılgın Türkler...bazı şeylerin artık edebiyatla yapılmaya çalışılması gurur duyulacak bir şey bence. Bu tür mücadeleler topla tüfekle olmuyor. Ve bunun tam anlamıyla bir mücadele olduğunu anlamak için de, bu kitapla ilgili yorum yapanların yorumlarına katılan ve katılmayan sayısına bakmak yeterli olur-kitabı ve Türklüğü, milli mücadeleyi öven bir yoruma ne kadar çok katılan varsa, katılmayan sayısı da o derece artıyor. Bu tür şeyler gözümüzü iyice açıyor. Kitabı daha bitirmedim ama gayet hoş bir üslupla yazılmış, kolay okunan bir kitap. Yalnız Kurtuluş Savaşı'ndan bahseden kitaplar içinde Kutsal İsyan'ın neden popüler olmadığını anlayamıyorum; herhalde reklam yüzünden diye düşünüyorum. Evet, sayfa sayısı biraz fazla. Ama o kadar sayfayı nasıl bir solukta okuduğunuzu görünce şaşıracaksınız. Başlamışken Kutsal İsyan ve Kutsal Barış'la devam edin derim ben.