E-Dergi

Şuan yaşadığınız hayatı çöpe atın. Her şeyiyle ama ! Doğduğunuz gibisiniz.
Biraz korkunç geldi değil mi?
Öyle değil işte :) Doğduğunuzda size kodlu olan olağan üstü güç ve bilgilerin unutturulmasıyla şu anki hayatınızı yaşıyorsunuz... hemde Dünyayı sonuna kadar sömürerek...
Bana "Keşke..." dedirtecek ve özetle " İnsanlık için atılacak en büyük adım, ilkel yaşama geçiş olacaktır" cümlesini kurdurtan şahane bir kitaptı. Aborjinlere imrenmemek elde değil.

Yetişkinlerin -çocuk kitabı- diyerek burun kıvırmaları gibi bir durum söz konusu olmamalı bence. Bu kitapta bunun güzel bir örneğidir. Ders çıkarılacak bir hikaye.

Bir yetimin yeni bir aileye kabul edilmesi zordur. Sizin seçiminiz değildir fakat üzerine yapışır ya insanın. Yusuf bunlardan tamamen sıyrılmış. İçinde bulunduğu aileyi sahiplenmiş hatta sözüne hürmet edilen bir ağabey bir evlat olmuştur.
Yaşadığı endişeler ve can sıkıntıları kitabı okurken size de geçiyor. Dizginler sizin elinizde olsa, arabayı uçururdum dedirtiyor insana.

Neredeyse görünmez bir adamın, geçmişinde nasıl fırtınalı bir yaşantısı olduğunu, belki çok imrenilmeyecek ama çok duygulu bir aşkı nasıl yaşadığını, bu aşkın acı içinde nasıl bittiğini ve yıllar sonra, hayattan ümidini tamamen kestiği sırada mazinin karşısına nasıl çıktını, yalnızca bir günlüğü okuduğunuzda saklı hayatların içerisinde neleri barındırabileceği hayretini anlatıyor insana.
Kitap nasıl bitti anlamıyorsunuz bile. Sonunda cız ediyor içiniz. Kişiye, suskunluğun yaşanmışlıkla doğru orantılı olduğunu düşündürtüyor. Okunmalı...