E-Dergi

Kötülük ve iyilik...Kötülüğün ulaşabileceği boyutlar... Güç savaşı... Korku, cesaret, merhamet... Hayattaki her şeyi bulabilirsiniz bu kitapta. Kitabın kahramanları çocuklar. Çocuk olmaları hiçbir şeyi değiştirmiyor.

Bir koşturmaca içerisinde yaşıyoruz. Vaktimiz olmuyor durup dinlemeye kendimizi, birbirimizi. Şükrü Erbaş'ı okurken duruyorsunuz, muhasebesini yapıyorsunuz zaman zaman hayatınızın. Kalabalıklar içerisindeki yalnızlığınızı fark ediyorsunuz bir kez daha. "Kalabalık öyle bir korunak ki gizlenmek için duvarlar gerekmiyor. Yalnız değilsiniz ya da yalnızlardan oluşan kocaman bir örgütün bir üyesi de sizsiniz." diyor Şükrü Erbaş. ve "Sevmeyi özledim biliyor musun? kayıtsız şartsız bir gülüşü (...) 'Nerde kaldın' ayazını değil 'hoş geldin ' iyiliğini"
Çok beğendim. Kendimi buldum sanki. Yalnız hüznü sevmiyorsanız yorar sizi.

Harika bir kitap! Ah o merkez! Merkezde yaşama isteği. Her şey bir yana sadece çömlekçiyle kızının konuşmaları bile için bile okunur.

Ölen karısını yıkayıp, elbiselerini giydirip onu bir sedyeye yerleştirerek gömmek üzere kasabaya götürüşüne tanık oluyoruz k
Kobrero'nun. Oldukça zorlu bir yolculuktan sonra kasabaya ulaşan kobrero, gömebiliyor mu karısını peki?
Ağır ilerleyen bir kitap. Bu da aslında daha iyi hissetmemizi sağlıyor kitabı. Tıpkı iyice çiğneyerek yavaş yavaş yediğimiz bir yemek gibi tadı damağımızda kalıyor. İnsanlığı, aşkı, sevgiyi, hayatı öğreniyoruz Kobrero'dan.

Yalom'dan çok şey öğrendim. Sonsuza kadar yaşayacağımızı düşünüyoruz hep. Bir taraftan korkuyoruz ölümden ama onun bize uğrama ihtimalini pek olası görmüyoruz. Oysa hayatı anlamlı kılan, ölümlü olması. İnsan bir gün öleceğinin farkına vardığında gerçekten yaşamaya başlıyor.