E-Dergi

Sen insanları sevmiyorsun, diyor kızı ve Doppler insanları sevmediğini fark ediyor. Doppler'in sevmediği insanlar mıdır gerçekten yoksa sürekli koşturmak, yarışmak, tüketmek mi?
İnsanlar birbirinden hep bir şeyler bekler, hep daha çok der, hep kıyaslar oysa bir geyik bunların hiçbirini yapmaz. Ormanda yaşıyor Doppler, yemek için öldürdüğü geyiğin yavrusuyla. Başka ihtiyaçlarını karşılamak için takas yöntemini kullanıyor. Kendini bulmaya çalışıyor.
Akıcı, güzel bir dili var kitabın. Eğlendirirken insanın kafasında birtakım sorular oluşturmayı da ihmal etmiyor.

"Her insanın bir gölgesi vardır. Gölge en çok gizlemek hatta kendimizden bile saklamak istediklerimizdir. Ve bu hayatta ancak onunla barışırsak huzuru bulabiliriz. bizler çoğu kere gölgemizle karşılaşmamak için gürültü içinde yaşamaya çalışıp kaçmayı seçiyoruz." hepimiz yapıyoruz bunu değil mi? O hareketli, heyecanlı, renkli, cafcaflı, ışıklı hayatlar bizi mutlu ediyor. Peki ya evimizde yalnız kaldığımızda? Çoğu zaman bir boşluk ve biz o boşluğu doldurmak için tekrar renkli dünyaya koşuyoruz. Belki de kendimizle yüzleşmeye, kendimizi görmeye ihtiyacımız vardır Acar Baltaş'ın dediği gibi.
Bir de alacaklı olma durumu var. Sadece sahip olacaklarımıza değil büyük amaçlara odaklanmamız gerektiğini söylüyor Baltaş Hoca aksi halde hep alacaklı olduğumuz duyguyla yaşarız.
Zaman zaman anlamsızlık, boşluk, bir eksiklik hissediyorsanız hayatınızda bu kitap tam size göre.

Görünmez olmak sanıldığı kadar cazip bir şey mi? Kolaylaştırır mı insanın hayatını yoksa tam tersi mi? İnsanın karanlık yanını mı besler görünmezlik daha çok? İnsana kendisini sorgulatan, okunması gereken bir kitap.

"...bir dost illa da gerekli değildi, bir dost sıcaklığının gerçekleşmeyecek özlemiyle kendi kendimi kahredip durmam gülünçtü. Yalnızlık bağımsızlıktır, yalnızlığı arzulamış, uzun yıllar içinde onu ele geçirmiştim. Soğuktu bu yalnızlık, orası öyle, ama sessizdi, yıldızların içinde dolanıp durduğu gibi harikulade sessiz ve büyük."
Kendini arayan insan... Kendisi olmak isterken yalnızlaşan, tekrar arayan hep arayan insan... Kendine yabancılaşmak mı, kendi içinde kaybolmak mı, başkalarıyla var olmak mı, başkalarını küçümsemek, hep farklı olduğunu düşünmek mi, hayatı olduğu gibi kabul etmek mi yoksa vazgeçebilmek mi yaşamaktan? Pek çok soru sorduruyor okuyana kitap. Evet, biraz ağır. Bir çırpıda okunacak bir kitap değil. Biraz karamsar belki. Hayata daha güçlü, daha güler yüzlü dönmek istemiştim kitabı elime alırken oysa allak bullak kafam. Okunmalı mı? Evet. Durulmak için bulanmak gerekir önce.

Çok beğendim. Elimden bırakamadım. Köy enstitülerinin işleyişi, düzeni... Orada kendini bulan, geliştiren, aşık olan gençler...sevilmediğini, istenmediğine düşünmek; sevgisizliğin yarattığı öfkeyle, boşlukla yaşamak...Sevginin mucizevi gücüyle değişmek...