E-Dergi

Saf bir akıl odağını detaylara çevirdiğinde ancak Proust kadar kendini çağrışımlar dünyasında bulabilir. Romanda bir şey yoktur ki bir başka şeyi çağrıştırmasın ve bu çağrışımların kaynağını oluşturan imgelem ise sürekli şekilden şekile girmesin. Bu bakımdan romanı okumak için zihnimizin içindeki seslerin mutlak bir ese ihtiyacı varmış gibi gelir. Yoksa böylesi bir esin yoksunluğunda roman kendini hemencecik kapatıp size küsebilir.

Eğer yazarın twitter hesabı olsaydı böyle bir kitap yazılmamış olabilirdi çünkü aforizmalardan oluşan bir kitap ne ölçüde anlamlı tartışmalı bir konu. Eğer fast food tarzı ürünlerin tüketimini sindirebiliyorsanız öneririm.