E-Dergi

Öncelikle yazarın dili çok akıcı. roman kolaylıkla ve sıkmadan akıyor. yazarın orta anadoludan bazı kelimeleri sıklıkla kullanması da güzel. ancak üslubu biraz zorlama olmuş. yazarın çok fazla tasvirler yaptığı biliniyor, ancak bazen öyle gereksiz tasvirler yapılıyor ki okuyucuyu sıkıyor. romanın konusu kabul edilebilir düzeyde. içerisinde olağanüstülüklerle süslenmiş bir kurgu var. ancak kişilerin karakter özellikleri çok abartılmış. muzaffer, mafya, dursun, polisler hepsi çok yapmacık geldi. çoğu zaman hani sayfa dolsun diye yazılmış gibi. kitap bitince sadece bir kitabı bitirmiş olmanın hissi vardı. kısacası vasat bir roman. yine de yazarın eline sağlık.

normalde yazarlarımız tarihi ve ulvi şahsiyetleri anlatırken üslup olarak gereğini yerine getiremez. Mesela; Mevlana'yı, Yavuz Selim'i konuşturmak zor iştir. ancak İskender Pala bu kitabında hem bu üslup meselesinin hakkını vermiştir hem de bizi Yunus Emre'nin yaşadığı o çağa, o dergaha götürebilmiştir. HERKESE TAVSİYE EDERİM...

Kitabı rahatlıkla bitirdim, sıkılmadım. Sebebi kitabın yarısının boş olması. Bu kitaba bir estetik kazandırmış ama kağıt israfı da yapılmış. Ancak içeriği de beklentimi karşılamadı. Bu ilişkiyi Mimar Sinan'a yakıştıramadım. bir de yazarlarımızda nedense hep Kanuni'nin Hürrem'nin kölesi olduğu, Hürremin sözünden çıkmadığı düşüncesi var. Ya bu Koca Cihan padişahı bu nkadar mı nefsinden aciz. O şiirleri bu Kanuni yazamaz, o yerleri bu Kanuni fethetmiş olamaz(zaten öyle değil de). Tv yazarı olmak gibi bir şey bu ...