E-Dergi

YILDIZ TOZU öncelikle beni adı ile etkiledi. Elime aldığım ve satırları okumaya başladığım anda farklı bir dünyada kendimi buldum. Yazarın dili çok akıcı, çok sade ve bir o kadar da kurgusu muhteşem. Yıldız Tozu daha fazla okur ile buluşmalı diyorum.
Bazı kitaplarda kahramanlar öylesine içime siner ki, onların yaşadıklarını adeta yaşar, tüm hislerini paylaşırım. Aynı şekilde Elle için yas tutarken, Matt için kederlenip, Celina ve Dylan'ın ilk nefeslerini almalarını, Hope için umudun hiç bitmemesini dilerken buldum kendimi. Zaten sonlara doğru yüzünüzde buruk bir tebessüm oluşurken, gözleriniz doluyor ve satırlar bulanıklaşmaya başlıyor, yüreğinizde bir sızı, kaybedilmişlik hissi ile boğazınızda bir yumru hissediyorsunuz..
Her şeye rağmen, "bir zamanlar bir kız vardı, yıldızları o kadar çok seviyordu ki bir rokete atlayıp..." diye biten satırların ardından hüzünlü de olsa gülümsüyorsunuz..
Okumanızı isterim. Bana göre çok güzel bir kitaptı. Matt ve Elle'nin hikâyesinin sizleri de büyüleyeceğine ve etkisi altına alabileceğine inanabilirsiniz..

Sarah Jio, adını gördüğümde hiç düşünmeden kitaplarını alacağım bir yazar. Hiç bir kitabında beni hayal kırıklığına uğratmadı. Hikayenin kurgusu içine duygular öylesine güzel gizlenmiş ki, her sayfada o duygular sizin içinize işliyor. Okurken yaşanan dramı içinizde hissediyor, boğazınıza bir yumrunun oturduğunu fark ediyorsunuz. Yaşanan acıyı, hüznü, aşkı, çaresizliği, hatta yokluğu ve yoksunluğu kitabın kahramanları ile birebir yaşıyorsunuz.

Umut, hüzün, mutluluk, neşe, tertemiz bir aşk, korku, umutsuzluk, yalnızlık, fedakârlık..
Hepsini bu kitapta bulabiliyorsunuz. Son ana kadar, siz de umudunuzu yitirmeden bekliyorsunuz. Boğazınıza bir şey düğümlenip, göz yaşlarınıza hakim olamıyorsunuz. Son satırları okuduktan sonra, olayları ve kişileri daha iyi anladığınızı düşünerek kitabı tekrar okumaya başlıyorsunuz. Bu defa her şey daha anlamlı gelmeye başlıyor.. İkinci kez son satırları okuduğunuzda sonucu bilmenize rağmen yeniden etkisi altında kalıyorsunuz.. Sessizce göz yaşlarınız yeniden yanaklarınızdan süzülmeye başlıyor. Hissettiğiniz hüznün önüne geçemiyorsunuz..
Her zaman herkesin başına gelebilecek bir olayı yazar o kadar güzel anlatmış ki.. Bu arada engellilerin yaşadığı sıkıntıları Will ile birlikte yaşamak çok kötüydü. Engellileri topluma kazandıralım derken, çevresel ve fiziki koşulların uygunsuzluğu ile onları eve ve kendi dünyalarına hapis edişimizi yazar çok güzel vurgulamış.. Güzel ve hüzünlü bir aşk hikayesinin yanı sıra toplumsal bir gerçeklikle de yüzleşmenizi sağlıyor.

Her yaşta hayatın yaşanılası olduğunu anlatan bir kitap. Akıcı ve okuması kolay. Yalnız duyguların yoğunluğunu pek hissedemedim. 60. yaşta gelen ve özlenen bir aşk daha hissedilerek yazılmalıydı diye düşünüyorum.. Aşkın ifade biçimini biraz sığ buldum.
Ray'in aşkını anlattığı satırları paylaşmak isterim. Gerçekten çok güzeldi.
"Sevgili Kalbim, Seni düşününce, canım yanıyor. Dünyam kararıyor. Seni kaybetmekten korkuyorum. Korkumdan korkuyorum.."