E-Dergi

İnsan sevdiği bir yazarın böyle müşkül durumlara düşürülüp, zorluk içerisinde hem kendisine hem ailesine acılar çektirilmesini okurken nasıl üzülmez. Hele ki ne için, baştan sona doğru tespitlerle dolu bir yazı için.

Muhteşem cümleler, harika bir anlatım. Kitaptaki karakteri daha iyi kim ifade edebilirdi ki ? Kitabın kahramanı ki aslında bir antikahraman, kendini herkesten farklı ve üstün gören, kendini çok beğenmesine karşın en acımasız şekilde eleştiren, hem insanlardan tiksinti ile kaçarken onlar tarafından beğenilip takdir edilme arzusu ile yanan fakat öylesine büyük bir kibrin içinde ki sevilebilmesi imkansız biri. Belki bir nebze olsun kendini sevmeyi başarabilseydi insanlardan bu kadar çok nefret etmez ve belki de başkaları da onu sevebilirdi. Kitapta da yazdığı gibi, tam manasıyla çelişki düşkünü bir adam.

Şimdi kapasam gözümü Torosların baharda uyanışını, kışın kara bulanışını, ormanının derinliklerini, kimi beyaz kimi mora çalan sivri kayalarını görürüm. Çukurovanın sıtmalı sıcağını, kasabalarının sokaklarını, kebabın kokusunu, köylerinin meydanlarını, toprak damlı evlerini, dağlardaki yörüğünü, türkmenini, köylüsünü, ağasını, beyini,çavuşunu, yüzbaşısını, evliyasını, eşkiyasını bilirim.Bir efsane, bir masaldı bitti. Şu cümle çakılı kaldı aklımda. Demir olsam erir idim, toprak oldum dayandım.

Kalbi çocuk cüssesi kocaman adam... Hep kötü şeyler yaptı ama hiç birini bilerek kötülük olsun diye yapmadı... Akıcı ve acıklı bir hikaye

Şiir gibi, şölen gibi cümleler. Muhteşem bir roman. Serinin bitmesine 1 kitap kaldı. Bitmese ya hiç...