E-Dergi

İlk gençlik yillarında mutlaka herkesin okuması gereken bir eser. İlerleyen yıllarda bir kere dada okununca da değeri daha iyi anlaşılıyor.

Elimde kalem neredeyse her cümlenin altını çizmek istedim okurken. Üç bölümde, üç kişinin gözünden anlatılan bu roman sizi yoğun duygular ile büyülüyor. Ama kitabın bence en şaşırtıcı yanı, bunca romantik, çok yönlü ve derin hislerin ifade edildiği, dağı yerinden oynatacak, her türlü seti yıkıp geçecek denli kuvvetli duygu selinin buz gibi bir gerçekliğin, katı bir materyalist yaklaşımın eseri olması.

20.yy bilim ve sanatta, düşün dünyasında yaşanan gelişmelerle belliki genç zihinlerde büyük umutlar barındırıyordu. Ama lanetli bir yüzyıl oldu. Önce Birinci Dünya Savaşı ardından İspanyol Gribi salgını ve çok sürmeden İkinci Dünya Savaşı. Peş peşe yaşanan bu felaketlerin ve savaşların genç ve yaratıcı bir yazarı nasıl derinden sarsıp, nasıl bir umutsuzluğa sürüklediğini, ruhunda açtığı yaraları ve en sonunda yaşama dair tüm inancını yitirişini günbegün onun günlüklerinden okurken bir yandan da Avrupa’nın karanlık yıllarına da tanıklık ediyoruz. Duygusu çok güçlü bir kitap olduğunu Zweig’ın kalemine aşina herkes tahmin ediyor olmalı. Bu günlüklerle ilgili en çarpıcı yorumu sevgili Tezer yapmıştı : “Kimse beni sularında bir savaş olmadığına inandıramaz”

Anladım güzel kardeşim dedim içimden, anlamaktan öte hissettim. Yine birbirine bağlı hikayeler arasında dolaşıp, kitabın içinde kayboldum. Ömür İklim Demir’in kitaplarında en çok sevdiğim yazımının sesi, pıfff diye yanar puf diye sönen kibrit… okur,duyar,anlar,hisseder ve görürsünüz o dünyayı …

Zehirli sevda kadehinin elden ele gezip kurbanlarını yürek acısı ile kavurup öldürdüğü, seri boyunca okurun önüne aşılan soru kartlarının çözülmesiyle oluşan şaşırtıcı kurgusu ile başımı döndüren çok güzel bir okuma serüveniydi ve bitti…