E-Dergi

Ve şimdi perdeyi bambaşka bir yerden aralıyor yazar. Serinin ilk iki kitabında okuduğumuz aynı olaylar, aynı karakterler, aynı mekânlar ve aynı zaman dilimi; fakat işin aslı çok başkaymış… İskenderiye dörtlüsü asıl şimdi başladı, son kitap için sabırsızlanıyorum.

Bu en yaralayıcısından, en bayağısından, en tutkulusundan, yanında yöresinde kim varsa dağıtıp savuranından bir aşk romanı. İnsanların menfaatleri, tutkuları, hırsları uğruna ne denli alçalabildiğine dair bir roman. Sayfalar boyu bir kadının zihninde dönüp duran geçmiş, yaşananlar ancak Peride Celal gibi büyük bir yazarın kaleminden dökülürse böyle akıcı ve okurunu satırlara hapseder nitelikte olabilirdi.

Zamana yayıp kolayca okunabilecek çok güzel bir kitap.

Bernhard okuması zordur diye bir cümle kalmış aklımda ve uzun süre elim gitmedi kitaplarına. Geçen sene otobiyografi serisini okumuştum. Orada anladım kesinlikle seveceğim bir kalemdi. Anlatımı, düşünme tarzı kesinlikle farklı bir yazar ve okurunu düşünmeye zorlayan bir yazar. Kitap ben de yakın arkadaş kavramını, çevremizdeki insanların bizleri nasıl etkileyebileceğini, iç dünyamızı nedenli açabildiğimizi ve ne ölçüde dürüst olabildiğimizi sorgulama ya itti.

Çok ama çok etkilendim. Mutlaka okuyun.