E-Dergi

Klasik romanların alışılmış kadın karakterlerine benzermiş gibi görünürken aslında hiç öyle olmayan Fransız Teğmenin Kadını tahmin edilebilir kurgunun dışına çıkarken, İngiliz tarzı esprileri ile bir Viktorya dönemi taşlaması sunuyor okuruna.

İlk kez bir Tanizaki kitabı okuyorum. Öncelikle bir adam, ilk eşi, ikinci eşi ve kedi Lili ile kurulan kitap kurgusu oldukça yalın bir dille anlatılıyor. Kitap kendini sadeliği ile okutuyor ve okurunu kendine çekiyor. Hikayeyi karakterlerin kendilerinden dinliyoruz ve yazar bize bir son yazmıyor. Nihayetinde kime ne olduğu pek mühim değil, asıl mesele tutku ile sevdiğimiz şeyler. Bir Kedi mi, bir insan mı, para mı? Herkesin yanıtı farklı.

Cephede, cephe gerisinde, sıhhiye çadırlarında, sahra hastanelerinde ve özellikle de hastanelerde gösteriyor kendini savaşın gerçek yüzü. İktidarı elinde tutanların masa başında konuştuklarına hiç benzemiyor ve değil batıda bu yüzyılda ve tüm dünyada değişen bir şey yok.

Kitabın ismi sizi aldatmasın, yaşam İmkânsızlığı değil de insanın imkânsız anlam arayışı üzerine bir diyalog bu. Ancak buradaki imkânsız sözcüğü bu metinden olumsuz sonuçlar çıktığı anlamına da gelmiyor. Tam tersi bence bu diyaloglar insana umut veriyor.

Akıcı, çabuk okunan, merakla bir sonraki sayfayı çevirerek okuduğum, ana karakterinden çoğunlukla nefret ettiğim bir roman Aspidistra. Tembelliğine ve bencilliğine hiçbir ideoloji ile bağdaşmayan kafasına göre bir felsefeyi kılıf yapan bir garip karakteri tanırken bir yandan da dönemin Londrasındaki yoksul insanların da yaşamını okuyoruz.