E-Dergi

Ülkesinden ve ülkesi ile ilgili her şeyden ölesiye tiksinen bir adamın iç döküşleri diyebilirim. Yazar'ın kendisinin de belirttiği gibi Thomas Bernhard üslûbu ile yazılan bu eserde yazar keskin dilini hiçbir yerde törpüleme gereği duymadan anlatmış. Okurken Of be kardeşim karanlığa küfredeceğine bir mumda sen yak dediysem de bir çok yerde yazara hak verdim. Kendi ülkemin son yıllarda iyice çürüyüp kokan siyaseti, bürokrasisi, üniversiteleri, spor camiası, sanat çevresi, toplumu vs hakkında böyle bir metin kaleme alınsa neler olurdu diye de düşündüm. Velhasıl değindiği her konu için El Salvador'u unuttum memleketim adına oturdum kara kara düşündüm.

Bir rahatsızlık hissi veriyor ana karakter, nasıl biri diye çözmeye çalışmak nafile bir çaba gibi. Kitabın sonunda ne olacağını bir çok yerde küçük pencereler açarak gösteriyor yazar ama ne hikmetse bu bilgi okuma hevesinizi kırmak şöyle dursun merakınızı daha da arttırıyor.

Kırk farklı soru ve onlarca filozofun bu meseleler hakkındaki muhtemel tavsiyeleri üzerine kurgulanmış çok keyifli bir okumaydı. Kitabın adı yanıltmasın, onlarca filozofa yer verilmiş. Hatta Nietzsche'nin kitaptaki payı yüzde onu geçmez. Tek kusur küçük puntolardı.

Psikoloji ile uzaktan yakından ilgisi olmayan biri için bile oldukça anlaşılır bir anlatıma sahip kitap. İnsan davranışları ve karakter özellikleri ve bunların çıkış noktaları üzerinde bizlere başlangıç seviyesinde bilgi veriyor. Beni "Boş Gurur ve Harislik" başlıklı bölüm çok etkilemişti ve sanki yazar içinde bu karakter özelliği daha bir önem arz ediyor gibi geldi bana.

Kolay bir metin değil ve okurken beni epey zorladı. Otobiyografi değil, tam olarak anı değil, roman hiç değil. İlla bir şey olması da gerekmiyor gerçi. Nadja gerçekten var mıydı yoksa yazarın kurgusu muydu bundan pek emin olamadım. Ama farklı bir aşkın anlatıldığı ve Nadja'nın özel bur kadın olduğu kesin. Sürrealist bir eser okumayı uzun zamandır istiyordum ve anladım ki bana göre değilmiş.