E-Dergi

Gazete haberi havasında kaleme alınmış her biri birbirinden ilginç kimisi bildik yaşamları öykuleştirmiş bizim için Ayfer Tunç ama ben onun sevdiğim kalemini bulamadım bu yazılarda.

Her biri birbirinden güzel beş öykünün içine o kadar çok duygu sığmış ve o kadar gerçek anlatılmış ki mutlaka herkesin kendisinden bir parça bulacağı bir yer vardır.

Tanpınar'ın dili, anlatım gücü, adeta büyülü cümleleri üstüne söyleyecek tek sözüm yok. Hayranlığımı ifade edecek kelime de. Ama bu roman böyle yarım kalmasaymış keşke. Nehir roman serisinin ilk kitabı deniyor bu kitap için ama ben en son bunu okudum ve iyiki de öyle yapmışım. Önce Huzur ve sonrasında Sahnenin Dışındakiler kitaplarını okumasaydım bu romanı tam manâsıyla anlayamazdım.

Benim bir türlü sevemediğim kendine has oldukça keskin bir dili var.

70'lerin sonundan 90'lara kadar geçen zamanın İstanbul'u ve dönemin önemli hadiseleri var bu sayfalarda aşk bahanesi olmuş sanki. 200. sayfadan sonra biraz sıkılır gibi oldum ama sonra yine başlardaki akıcılığına geri döndü kitap. Bittiğinde iyiki okumuşum dedirten insanı mutlu eden bir romandı.