E-Dergi

'Sen bizi açlıkla imtihan etme Tanrım!' Bu cümleyi kaç kere kurdunuz ya da kaç kere işittiniz? Okuduğum bu kitap böylesi ağır bir sınavdan alnının akıyla çıkmış, açlıktan aklını oynatacak, vücudu iflas edecek noktaya ramak kaldığında bile onursuz davranmamış ve yazmak düşünden vazgeçmemiş genç bir adamın hikayesiydi...

Yarım kalmış bu romanı nasıl bitirirdi acaba diye düşündüm. Acaba okuduğumuz yerleri değiştirir miydi? Sonunda devrime bağlanır mıydı hikaye? vs... Yoksul bir köylü çocuğu iken azmi ve mücadeleciliği ile, en çok da ne olursa olsun yaşamın güzelliğine olan sonsuz inancıyla bir Rus kentinin aydın zümresi içerisinde kendine yer edinen ana karakterin akıbetinin ne olacağını merak ettim.

İnsanlık onurunu işkence kadar yerle bir eden başka bir şey var mıdır ki? Yaşar Kemal'in dediği gibi "savaşsa savaş eyvallah, ölümse ölüme eyvallah ama işkence!" Okurken boğazımı bir el sıkıyordu sanki, üzüntü, utanç, nefret geçti içimden. Ben okurken dayanamadım oysa bunları insan insana yaptı...

Martin Eden romanında da rastlarız Jack Londan'ın hayatından izlere. Ama bu kitapta yaşamının nasıl şekillendiği, verdiği hayat kavgası ve alkol ile uzun ahbaplığını çok samimi bir dille anlatıyor. Kimi zaman kendine karşı son derece dürüst, kimi zaman bir bağımlının çocukça saflığıyla kandırıyor kendini...

Okurken zamanın nasıl geçtiğini unuttuğum, beni sevdiğim büyüdüğüm tanıdık mekanlara götüren, toplumun ortak hafızasının olaylarını gündelik hikayelerin içerisine özenle yerleştirildiği dört muhteşem öyküyü okumaya doyamadım...