E-Dergi

O insanlar kıyıdan az ileride kaderlerine terk edilmişlerdi. Onlar için yapılabilecek hiç mi bir şey yoktu? İnsanlık tarihi böyle kaç facianın tanığı oldu ve olmaya devam ediyor. Acının ve çaresizliğin yalın anlatımı bu kitap...

Kitabın kurgusu olaylar üzerine değil de karakterler üzerine inşa edilmiş. Karşımızda âdeta domino taşları gibi dizilmiş bunca insan ve bunca yaşam, yazarın bir tanesine dokunması ile birlikte peşpeşe devriliyor. Zaman ve mekânda yolculuklar yaparak, kâh birbiri ile kesişen kâh birbirine teğet geçen bu hayatları okurken tımarhaneye dönmüş bu dünyada kaç kitaba sığacak ömrün hikayesini okuduğumu sayamadım ve baş döndüren bir hızla kitabı başladığı noktaya geri getirip bağlayan Ayfer Tunç'un kalemini bir kez daha hayran kaldım.

Bekleyip ve umut edenler sabrın sonunda huzura erdiler. Okuduğum en akıcı ev sürükleyici klasik eserin bu olduğunu söyleyebilirim.

Kitapta ilerledikçe daha trajik ne olabilir ki bundan fazlası da olamaz artık dedikçe acı katmerlendi... Dili yalın, acısı yoğun, etkisi uzun süre geçmeyecek bir kitaptı...

Bütün bir kasabanın karşısında tek bir adamın sözünü tutmak için başladığı günden geçmişe doğru gidişlerle yapılan anlatımlarla, sayfalar ilerledikçe aralanan bir sır perdesi ile bir kasabanın çürüyüşü...