E-Dergi

Yıllar önce izlemiştim filmini, küçük Barış'ın İnci İnci diye seslenişi hala kulağımda. İncecik bir kitap ama satır aralarına koca koca kitaplar sığar. Başka türlü bir anlatımı var kitabın, beni çok hüzünlendiren; anlatmadığı o kadar çok şeyi de hatırlatıyor ki. En naif, en masumun dilinden en yalın, en acımasız gerçekleri gözümüze sokuyor.

Yaşı bildiğinden büyük, aklı yaşından büyük bir çocuğun gözünden bambaşka bir yaşam öyküsü anlatıyor kitap. Vefayı, sevgiyi, iyiliği, emek vermeyi satır satır okuyoruz.

Böylesi, hayata hiç bir savunma kalkanı açmadan dalan, el alem ne derse desin yaşamasına bakan, gözü kara ve bir o kadar da tatlı kaçıkların hikayelerini okumak keyiflidir. Tiffany'de kahvaltının kahramanı Holly de böyle biri işte...

İki bey sülalesi arasında ne zaman neden başlamış bilinmez bir kan davası sürüp gidiyor. Av olmak için avcı oluyorlar. Önce bir can alıyor, sonra da can verme sırasına giriyorlar. Bu kan davalı beylerin uydurma töreleri yüzünden, yokluk, cahillik ve çaresizlik yüzünden mazlumlar hiç yere ölüyor öldürüyor. Bazı yerlerde hikaye kopup dağılıyor, bazı yerlerde ise kitap kendi içinde ve Yaşar Kemal'in diğer kitaplarıyla tekrara düşüyor. Sonra yeni bir karakter ve hikayesi ile tempo yeniden yükseliyor. Sonuç olarak Akçasazı, Anavarzayı, Torosları gezdik geldik... Kime ağa kime bey deniyor, özleri, sözleri, töreleri nedir onu da öğrendik...

Büyükannelerimiz konuşuyor sanki bu öykülerde. Cümlelerin içindeki detaylar incelikle, nakışlı kilim dokur gibi işlemiş yaralı bir ruhun sızısını, merhamet duygusunu, hasretliği...