E-Dergi

Genelde okumak istediğim kitapları alırım, benim olmayan kitapları da okumam. Bu kitap bana ait olmayan bir kitaptı- kendi kitaplığımda duruyor olmasına rağmen-. ön yargılıydım, okumak istemiyordum. Kitapsız kaldığım bir gün açtım sayfalarını ve her yönüyle ön yargılarımı paramparça etti o gün... Kitap benim çok özel artık, tanışmamız her şey bir aşk macerası :). Kitap içinde Alan'la Paris sokaklarında bende dolaştım, Eyfel'den az kalsın bende atlıyordum. Hayat gibiydi tadı damağımda kaldı.

Ne entrika! Bir yazarın ilk kitabını yazarken kendi hayatından fazlasıyla etkilenerek yazdığını hesaba katarsak, Emily Bronte'nin erken yaşta ölmesine şaşırmamalı. Kitabın entrikası yer yer yormasıyla birlikte beni, yazarın bazı benzetmeleri güzeldi.

Ne denir ki bu kitap hakkında, Hiçbir şey fark etmez, Hayat hayattır, Alışırsın her şeye, Hiçbir şeye gerektiğinden fazla bağlanma hiçbir şeye alışma. Kahramanımızda gördüğüm kimlik bu, Ama çevrendeki insanlar hayatı gereğinden fazla önemseniyor yapmaya çalışıyor senin için, Aslında sen içinde yeterince önemsemek istediğin kadar her şeye önemser olduğun halde başkaları seni sen dışındaki bağlılıklara ne kadar da sürüklüyor...
" Müvekkilimi annesini gömmüş olduğu için mi, yoksa bir adamı öldürmüş bulunduğu için mi yargılanmaktadır?"

İsveçlilerin, yaşantıları, hayat görüşleri yazarın anlattığı yöndeyse eğer... Gerçekten belirli sayfalarını okumak beni yordu ve kendimi çok uzak hissettim olay geçen topluma. Bunun dışında çarpıcı bir cinayet öyküsü, yine elimden bırakamadan okudum.

Uzun zamandır, böylesine güzel bir kitap okumamıştım. Bir soluk da okuduğum beni heyecanlandıran kitaplar oldu ama , bu kitabın dili başka. İçten, güçlü, kokusunda edebiyat var. Yazarın psikolojik tahlilleri bakış açısı insanı o yaşanan ana sürüklüyor. Yazdığı çoğu cümleler tekrar tekrar okuma isteği bırakıyor insana. Bence ne desem az. Çok çok beğendim.