E-Dergi

Muhteşem bir dil ve üslup. Kitabın anlattıklarını özümsemek için herhangi bir dine inanmak gerekmiyor. Herkesin kendinden birşey bulabileceği bir hikaye... umarım başka dillere de çevirisi yapılır, yurtdışında da ulaşır gönüllere...

Öyle bir hikaye düşünün ki başka başka karakterlerde, başka şehirlerde kendinizi buluyorsunuz; ve yine öyle bir hikaye ki geçmiş, şimdi ve geleceğin hepsine hükmediyor. Sizi öyle bir içine çekiyor ki uzun bir süre etkisinden kurtulamıyorsunuz, kurtulmak da istemiyorsunuz. Yazarın üslubu o kadar samimi ki Zeynep’i, Ömeri’i, Yusuf’u ve Hüma’yı okumuyorsunuz, siz onlar oluyorsunuz...

Kitaba sabah ilk kahve yudumumla başladım ve o gün bitirdim. Bitirmeden elimden bırakmaya gönlüm el vermedi. Yazar, sadece Zeynep ve Ömer’in bireysel olgunlaşma ve sonunda dingin bir mutluluğa erişme sürecini anlatmamış, aynı zamanda kişisel huzurun, annemizi babamızı eşimizi çocuklarımızı; yaşam çizgimizdeki herkesi nasıl etkilediğini de çok başarılı bir şekilde okuyucuya aktarmış. Bir kere değil, çok kere okunacak ve yaşam rehberi olabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Çocuğun ilk yaşlarında bireysel düşünmesi ve davranması doğaldır. Bir de eve yeni bir birey (kardeş) katıldığında ve bu birey de tüm ilgiyi üstüne toplarsa çocuğun da kendini yalnız ve dışlanmış hissetmesi de kaçınılmazdır. Bu kitap işte bu tür bir sorunla yüzleşmek zorunda kalan ebeveynlere ve kardeşine alışma sürecindeki minik kalplere yardımcı olacak. Ben çok çok beğendim, herkesin de beğeneceği kanısındayım.

Herşeyi yaşayarak tecrübe etmek mümkün değil, ki edebiyat da bu yüzden var zaten. Bir anne adayının çocuğuna kavuşma yolunda yaşadıklarının hikayesi var kitapta... Yazar, yaşadığı acı tatlı tecrübeleri öyle yalın ve samimi bir dille aktarmış ki, anne ve baba olma hayalleri kuran herkes bence okuyup bu tecrübeden faydalanmalı. Bir günde bitirdim ve okurken gözyaşlarıma hakim olamadım.