E-Dergi

Dünya birbirinin kopyası kaderler üzerine kurulu bir düzene göre işlemektedir. Bizler benzer mutluluklara dahil oluruz, benzer acılara maruz kalırız. Kadınlar ya da erkekler... Cesaretin ve acının cinsiyeti yoktur. Adem ve Havva'dan bu yana, erkekler; bazen kadınların söylemeye cesaret edemediklerini söylerler açıkça, yeri geldiğinde de kadınlar erkeklerin adına konuşurlar...

Bu cümleyi yıllarca içimde gezdirdim de bir türlü kalemi elime alamadım, anlatmaya kalkışamadım


Ne zaman ki, kalmak için değil uğrayıp geçmek için kadem bastığımız, kök attığımız değil kısa bir gölge saldığımız şu dünyada bir cennet sürgünüyle yazgılandığımı anladım ve Kelimeler Kitabı-çift isimler sahifesinde, Âdem’le Havva’nın yanına bir de Habil’le Kabil’i ekledim. O zaman anladım anlatma zamanının geldiğini.

Hikâyenin ismi düştü dilime bir gece: LÂ. İLLÂ, dedim.

Bir ömür boyu aradığım hece harfinin LÂ olduğunu bildim.

güneşe dokunmak gibiydi
gözlerinin içine bakmak
öylesine alevli, öylesine yakıcı
ama öylesine hayat dolu
ne zaman eririm bilemiyorum
ne zaman kül olur bedenim
piştim, yandım; yerimde duramıyorum
hem ölüyüm, hem titrer yüreğim
sende yandım, sende tükeniyorum
sende öldüm sende var oluyorum

Sevda her yıl kışa doğru yazlığa gider. Bu onun nasıl biri olduğunu da anlatıyor bize.
Hem düzenli, kendince alışkanlıkları, adetleri olan biri, hem de sıradışı bir kadın.
Bir sevgilisi var. Dört yıldır birlikteler.
Belki bir süre sonra evlenecekler de.
Aksini düşündürecek bir şey yok ki ortada.

İyi kadın denilenlerin içinde korkusuzluğun, kıskançlığın, günahın çılgın duyguları bulunabilir.
Kötü kadın diye adlandırılanların içindeyse keder, pişmanlık, acıma ve esirgemezlik...
Oscar Wilde