E-Dergi

Bu kitap herkese göre değil. Sırf başladığım için ve pes etmeyi sevmediğim için sonunu getirmeye çalıştığım ve beni çok ama çok zorlayan bir kitaptı. Oysa konusunu ve yorumları okuduğumda, ödüllü bir kitap olduğunu gördüğümde güzel bir kitap beni bekliyor diye düşünmüştüm. Ben bir türlü kitabın içine giremedim. Bahçe ve Ajans adında iki tane zaman ajanları topluluğunun savaşı söz konusu. Kırmızı ve Mavi adındaki iki ajan birbirleriyle mektuplaşarak meydan okuyorlar. Sadece mektuplu yerlerini “eh işte” düzeyinde beğendiğim, çoğu yerinde de “ne demeye çalışıyorlar acaba” diye kendimi yorduğum bana göre olmayan bir kitaptı. Beğenen illa ki olacaktır. Ama ben maalesef hiç beğenmedim.

2500 yıl önce yazılmış bu eseri günümüzde de kendimiz için kullanabiliriz. Her gün yeni bir savaşa uyanıyoruz. Hayatta kalmak ve özellikle de cehalet ile savaşıyoruz. Bize kolay gelsin.

Kitap aslında güzel başladı. Kurgulanan dünya bizim dünyamızın kumlar altında kaldığı, insanların yaşamak için kum dalgıçlığı falan yaptığı, kum fırtınalarının olduğu, su ve yiyecek sıkıntısı olan zor bir dünyaydı. Mad Max filmindeki gibi olaylar bekledim ilk başta. Dalgıçlık esnasında olanlar çok güzel anlatılmıştı. Ama ilerledikçe konu kıyamet sonrası bu dünyada bir ailenin dramına odaklandı. Daha farklı olaylar bekliyordum. Kitap kolay okunuyor ama ben beklediğimi bulamadım. Bir şeyler eksikti.

Çok basit bir olaydan 463 sayfalık kocaman bir kitap yazmak Harlan Coben’in ustalığını gözler önüne seriyor bence. Altı üstü 20 yıllık eski bir fotoğraftan müthiş bir hikaye çıkarmış ortaya. Özellikle son bölümlerde aksiyonu da artırınca heyecanlı bir final yapmış. Harlan Coben sürpriz sonlu kitap yazmayı iyi başarıyor.

Harry Potter gibi değil. Öncelikle bunu söylemek lazım. Benim beklentim çok farklıydı ve beklentimi karşılamadı. Heyecan dozu bana yeterli gelmedi.