E-Dergi

gülse birselin okuduğum ilk kitabı.ama çok sevdiğim sıkıntıya düştüğünüzde hayata biraz daha olumlu bakabilmek için eğlenceli bir kitap.edebi ve ağdalı cümleler tabiki yok.ama mizah da bir edebiyat dalı değil mi ve yeni tarzlar bulunamazlı?o yüzden yorum yapanların ağır eleştirilerini de ben eleştiriyorum.sonuçta güldürmek için yazılmış bir kitap.heresin espiri anlayışı tabiki farklı ancak nedense bizim hoşumuza gitmeyen bir eser değersizmiş gibi algılanır.bu yüzden lütfen bu kadar olumsuz eleştirilerden kaçınalım arkadaşlar.beğenmeyenler olabilir ama kimse çok para kazanıyım da zengin olıyım diye yazar olmaz herhalde.yok zaten ünlüydü bundan yararlandı da falan gibi görüşleri de atın bir kenara.özgür değilmiyiz kardeşim ya isteyen alır isteyen almaz.ama yok yazmasa daha iyi olurmuş falan filan yanigeçin bunları artık.isteyen istediğini yazar.koyun değilsen sorun zaten yok.argo ve küfürlü konuşmalara katılan bir toplumdan da bu tür mizahi anlayışı abes bulanlar çıkacak elbet. ama artık aşalım bunları lütfen espiri içinde illaki cinsel unsurlar barındırmak zorunda değil.tahammülsüz insanlara tahammülüm yok doğrusu.espiri anlayışı farklı arkadaşım sen de bir kitap yaz da senin de mizahi yönünü görelim.insanları aşağılayarak mizah yapan ya da yaptığını sanan bayülgen tarzı bir yaklaşım ya da kendine özgü bir tarz mı görelim.böyle diyorum çünkü fazla bir seçenek yok bu tarzlarda.şahanın da mizah anlayışını seviyorum.gülse birsel de bu konuda çok başarılı bence.benim eleştirdiğim kesimse malum artık onlara tahammül ve sabır taşma aşamasında ve bu da zaten hakkında açılan davadan ispata gerek olmayan bir husus.neyse fazla uzadı sonuç olarak ben kitabı okurken gülmekten kendimi alamadım ve hep karşılaştığım ve sinir krizi geçirdiğim meselelere güler halde buldum kendimi.kara mizah çok önemli bence.
moliere in hastalık hastası kitabındaki gibi dönem şartlarında olağan bir durumun aslında ne kadar gülerken ağlanası bir durum olduğunu gözler önüne sermiş.bu sorunlara bu kitap ve benzerleri sayesinde en azından daha olumlu ve çözüme yanaşan bir tavır sergileyeceğimizi düşünüyorum. tebessüm yüzünüzden eksik olmasın

akıcı üslübu ve günümüzün değişen değerleri altında var olma çabası veren bir insanın yazar olmak için başından geçenler.günümüz edebiyat dünyasını sorgulayan aynı zamanda da bir ruhsal yolculuk kitabı.gerçekten de günümüzde sanat, medya,edebiyat vs. birilerinin tekelinde gibi.gibisi fazla.çıkıp bir roman yazsam reklamımı televizyonda yapmadıktan sonra pek satmaz sanırım.günümüzde sanatla uğraşmak medya sorumluluklarını beraberinde getiriyor.İnternet bu konuda önmeli bir alternatif çünkü internette sıradan insanlar gerçekten yaptıkları iyi işlerle seslerini duyurabilirler.

ipek ongun serinin bu il kitabını okuduğunuzda özellikle gençlik yıllarında yaşadıklarımızın sadece bize ögü olmadığını görüyoruz ve daha olumlu akabiliyoru hayata.her kitap gibi en azında okunmaya değer.okuyun ve okuduktan sonra karar verin.

sosyal ahlak anlayışı dünyanın hiç bir yerinde aynı değil.kültürler arası farklılıklar ve farklı bir aşk hikayesi ve bütün bunlardan en çok etkilen bir çoçuğun var olması kitabı bir o kadar tanıdık yapan unsurlar.bizler bu sorumluluğu alıyor gözüksek de yaptığımız her davranış,yol açtığımız her olay çocuklarımızın hayatını şekillendiriyor.genlerimiz bir yana bir bakıma bizim gölgemizde yaşıyorlar.bebeklikten ayrıldıkları zaman ilk yaptığımız kanatlarını koparmak oluyor onların.bizim doğrularımız bizim ahlak anlayışımız ve dünya görüşümüz şekillendiriyor kişiliklerini.kısacası istiyoruz ki olsunlar tıpkı bizim gibi!

maxim gorki bu kitabında çocukluk yıllarını tam anlamıyla bir çocuğun gözünden anlatmayı başarmış ve romanda her kesimden insanları usta bir şekilde baş rol oyuncuları haline getirmiş.severek okudum.mutlu olmak için değil hüznün ve acının anlamını keşfetmek isteyenler mutlaka okusun.zor şartlarda yaşayanlar ile empati kurmak bu kitabın sonunda kendiliğinden yerleşiyor hayatınıza.kitapların amacı da bu olmalı zaten.her insanla empati kurabilmeyi sağlamalı.