E-Dergi

Ateşböceği Yolu'nu okuyarak hıçkırıklarla ağladım ama bu kitap beni çok daha fazla ağlattı. Ölümün geride kalanları ne kadar derinden etkilediğini ve kalanları birbirine ne kadar çok kenetlediğini gösteren,kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir roman. Kitabın kapağını gördüğümde bile tüylerim diken diken oluyor. Tully ve Kate kalbimde çok büyük bir yer edindi. Düşünüyorum da Kristin Hannah eğer bir gün roman yazmayı bırakırsa kahrolurum.

Tipik bir Kristin Hannah romanı. Aşk,ümit,dostluk ve aile kavramlarının değerini gözler önüne seren ve insanı okudukça daha çok içine çeken bir kitap. Yazarın diğer kitaplarıyla benzerlik göstermesine rağmen yine de çok güzeldi. Kız kardeşi olanların okumasını tavsiye ederim. Kitabın son sayfasını okuduğumda kardeşimi çağırıp ona sımsıkı sarıldım.

Soluksuz okuyarak bir günde bitirdiğim mükemmel bir roman. Kitabın dili ve kurgusu onu eşsiz nitelikte bir eser yapıyor. Yıllar geçse de aklımdan silinmeyecek ve tekrar tekrar okumak isteyeceğim. Tess Gerritsen gerilim türündeki romanların bir numaraları yazarı.

Bu kitap benim hayatımdaki en değerli şeylerden biri oldu. Okuduğum süre boyunca kaç kez ağladım,içim burkuldu tahmin bile edemezsiniz. Bitirdiğimdeyse kocaman bir boşluk oluştu içimde. Hiç bitmeseydi keşke. Eğer Gece Yolu'nu okumadıysanız çok şey kaybetmişsinizdir.

Bilmiyorum başkaları ne düşünüyor ama ben Zülfü Livaneli'nin kitaplarını tamamen hayal ürünü olarak görüyorum. Okurken ''yok artık bu kadar da abartılmaz'' diye düşünüyorum. Bu kitap da bunun somut bir örneğiydi. Abartıydı. Olağanüstüydü. Baştan sona kadar kurguydu. Neyse ki kısaydı 1 günde bitirdim de harcadığım vakte üzülmedim.