E-Dergi

İhsan Oktay Anar’ın Puslu Kıtalar Atlası adlı romanı, tarihle hayalin iç içe geçtiği büyülü bir anlatının kapılarını aralar. Tarihi olayları mistik unsurlarla harmanlayarak okuru sıradan bir anlatının ötesine taşır. Kitaptaki ana karakterler, kader, özgürlük, bilgi ve gerçeklik kavramlarını sorgularken, okuyucu da bu sorgulamalara dahil olarak kendi zihninin labirentinde kaybolur. Felsefi sorularla düşünce yolculuğuna çıkartarak, birbirine bakan iki aynanın içinde kaybolan gerçek ile rüya gibi, daha ne kadar derine gideceği belli olmayan sayfalar okuyucuyu bekler.
Osmanlıca kelimelerle dolu zengin dili, internette yer alan çeşitli sözlükler sayesinde kolayca anlaşılır hale gelir.
Rüyanın nerede bittiğini ve gerçeğin nerede başladığı sorularının kesin bir cevabı yoktur. Bu belirsizlik, romanın en büyüleyici yanıdır.
Umberto Eco’nun "Gülün Adı"ndaki derin felsefi sorgulamalar ve tarihi atmosfer gibi, Anar da okuru zamanın ve zihnin puslu kıtalarında bir yolculuğa çıkarır.

Distopya, genellikle karanlık, baskıcı ve olumsuz bir gelecek tasvirini anlatan, aşırı kontrol ve özgürlüklerin kısıtlanmasından beslenen bir edebi türdür. Bu tür yalnızca korkutmak için değil; bireysel özgürlük, etik değerler ve toplumsal yapılar üzerine düşündürmek için yazılır.
Orwell, baskıcı rejimin karanlık yüzünü öyle ustalıkla işler ki yalnızca Winston Smith’in değil, okuyucunun da düşünceleri sınırlandırılır. Dilin bir anahtar değil, zincire dönüşebileceğini göstermek, yazarın dehasının zirvesidir.
Dünyanın her yerinde, okuyucular bu kitap ile kendi yaşamını örneklendirebilir. "Büyük Birader" kimi okuyucu için iş yerinde mobbing uygulayan patronken, kimi okuyucu için eşi olabilir. Kimi okuyucu babasının büyük birader olduğunu düşünürken, kimi okuyucu da kendi yaşadığı ülkede büyük biraderi görebilir.
George Orwell’in en önemli mesajı şudur: “Özgürlük, iki kere iki dört eder diyebilmektir.” Ama bir gün bunu bile söyleyemezsek, 1984 sadece bir roman değil, acı bir kehanet olur.

İş bitiriciliği anlatan kısa ve güzel bir hikaye.