E-Dergi

sevgiliye uzanan; yol, yolculuk ve yoldaki değişim adına yazılmış bir kitap. ünlü bir yazar, ortalıktan kaybolan karısı Esther, sevgilisi Marie ve yolunda arkadaşı olacak Mikhail üzerine kurulu olan roman beni benden aldı. sanmayın ki çok beğendiğim için kendimden geçtim. paulo coelho kitabı karısına ithaf etmiş ama umarım karısı kitabın sonunda benim gibi "Bu mu yani?" diyerek şok olmamıştır. sabır gerektiriyor bu kitap sabıııırrr... tamam anlıyoruz zâhire dönüş kolay değil ama bunu anlatmanın daha kolay bir yanı olabilirdi. en azından 320 sayfa sürmeyen bir anlatım olabilirdi. kasvetli, sıkıcı ve melankolik bir havada ilerleyen, insanı sevgilisinden ayırıp depresyona sokabilecek bir yapıya sahip. arada güzel anlara, hoş sözlere rastlamıyor değilsiniz hani. ama o birkaç güzel an için bu kadar sıkıldığınıza inanın değmez. çeviriye gelince; her zamanki gibi can'dan yine güzel ve başarılı bir çeviri.

bazen öznel yargılar efsanelere karışıyor ama yine de mitolojiyi güzel bir anlatımla sunmak braz zor bir iş. bazı zaman çeviriden kaynaklanan devrik ve çok uzun cümleler insanı yokrmuyor değil. mitoloji meraklılarının çıtır çerez niyetine okuyacağı, içinde bir çok efsane bulunduran bir kitap. şiddetle olmasa da tavsiye edilebilir.

"küçük kara balık" mükemmelliğe ulaşmış hem büyükler hem de küçükler için bir masal kitabı. daha önce bakşa bir yayınevinin baskısını inceleme imkanım olmuştu ama "can yayınları"nın kalitesi gerçekten bir başka. baskı kalitesi harika, çeviri ise kusursuz. çizimlerin usta ellerden çıktığı her sayfada anlaşılıyor. yazar olarak samed behrengi hakkında çok da fazla yorum yapmaya gerek yok aslında. akıcı ve çocukların yaşlarına uygun dili hayranlık uyandırıyor. bir öğretmen olarak 7 yaş üstü tüm çocukların sıkılmadan okuyacağına ve düşünce dünyalarına katkıda bulunacağına inanıyorum. tüm kütüphanelerde bulunması gereken eşsiz bir çocuk klasiği. tüm meraklı, zeki, cesaretli ve özgür çocuklar için yaşasın küçük kara balık!

ahmet ümit in karakterlerin yanındaymışım gibi bir oturuşta okuduğum kitaplarının etkisini "sultanı öldürmek" te bulamadım açıkçası. anlatımdaki tasvirler çok uzun ve bir süre sonra insanı yoruyor, okuma isteğini azaltıyor. ahmet ümit in "soluk soluğa" ve "olayların sonu tahmin edilemez" diye tabir ettiğim polisiye tarzından çok uzak bir roman olmuş. ahmet ümit bu kadar uzun tasvirler yapmadan, diyaloglar içerisinde derdini anlatan karakterler yaratan bir yazarken; bu kitabında biraz da olay örgüsü nedeni ile çok uzun anlatımlara yer vermiş. yine de bu tarz anlatımlardan hoşlananların mutlaka edinmesi tavsiye olunur.