E-Dergi

Kurtuluş savaşı sırasında İstanbul'dan insan manzaraları. Bu kitabı okurken insanların hiç bir dönem değişmediğini (para hırsları, savaştan çıkar sağlamaları, mazlumun sırtından geçinmeye çalışmaları) anlayacaksınız. İnsanların günümüzden farklı olmadıklarını göreceksiniz. Okumaya değer bir kitap.

Karamsarlık, gerilim, mücadele, sıkışmışlık hissi...
Ama Zola edebi tadıyla okutuyor, her zamanki gibi.

Kitap yorumlarına baktığımda tesadüfen Rıfat Ilgaz'ın romanı yazma amacının, "Hababam Sınıfı'nı, ilkgençlik yıllarından sonra bir eğitim yergisidir. Mizah beyazdır, olumludur. Mizahta gülme ana öğe değildir. İsteyen ağlar, isteyen güler. Ben yergi yapıyorum, komedi bile düşünmüyorum. Hababam Sınıfı’nda üç şeyin yergisi yapışmıştır: Kopyanın, ezberin, uydurma saygının… Benim mizahım düşündürmeye dayanır. ‘Hababam Sınıfı’nda bize yakışmayan eğitimsel şeylerin yergisini yapıyorum.” sözlerinden etkilenip hemen başladım okumaya. Film, sulu şakaların, komik sahnelerinden ötürü kitabın önüne geçmiş ve filmin popülaritesi, döneminde Rıfat Ilgaz'ı bile gölgesinde bırakmış. Bense izleyiciye ders veren sahnelerinden etkilenmiştim ve bu yüzden romanı büyük keyifle okudum.

Yazarın okuduğum en iyi kitaplarından biri hikaye çok karmaşık fakat takip etmekten bıkmadan sonuna kadar okunduğunda hakkını veriyor.

İnsan okuduktan sonra bu kitabın 1930'larda yazıldığına inanamıyor. Müthiş bir hayal gücü, olağanüstü bir atmosfer ve çok sağlam bir kurgu. Distopya türündeki eserleri seven herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap.