E-Dergi

Seriyi okurken bunu atlamıştım ve kısacık sürede bitti. Diğer kitaplardan farklıydı.

Aynı heyecan ve güzellik olmasa da okunmadan seri tamamlanamaz. Arada Alix ve diğerlerinin isimlerinin geçmesi bile renk katmıştı.

İyi gelen ilaçlar gibi.

Seriyi okumaya devam ederken sanırım.. kıyas ile haksızlık yapmak istemem ancak bu kitabın sonunda ilginç bir şekilde kahramanların heyecanını paylaşıyor gibi ağzı kulaklarında bir hava solunuyor okur.

Tatilimsi kitaplar gibi yorumlanabilen nevî kitapları aslında bir teneffüs arası nefeslenme olarak addetmek çok daha doğru olacaktır. Yan kitap belki de. Ben öyle yapıyorum örneğin. Diğer okuduklarımdan yorulduğumda bunları okuyorum.


İyi hissettiren bir kitap olduğu bir gerçek. Masalımsı hatta. Düşünsenize düşledikleriniz sekteye uğramadan gerçekleşiyor. Kitap kahramanları düşlediklerini yaşamıyorlar çünkü bu kadar tesadüfü tahayyül edemiyorlar..

İyiydi yani.

Okunmaya değer bir kitap. Salt olumlu düşüncenin büyüsünden bahsediyor gibi görünse de işâret edilen husus “nasıl yaşadığınızın farkındalığına varın” gerçeğidir.

Gelişi güzel yaşamı reddeden bir üslup. Hatta bir sayfasında “söylediklerimle sağlığınıza kavuşmayı beklemeyin, mücadele edin” diyor.

Dost gibi, dinlediğiniz gibi sizi dinlediğini hissettiğiniz bir kitap olduğunu düşündürüyor.

Yapmayın))

Yazar mutsuzluk, intihar sebebi değildir demiş sadece.

Mutsuzluğunuz başarınızdır demiyor.

“Bir yüreklendirme” ifadesini göz ardı etmemeli.

Olumlu düşüncenin gücünü inkâr eden biri değil Wilhelm. Ayrıca kitap bir bütün değil bir derlemedir. Her sayfanın birbirinin kopyası olmasının sebebi bu. Efsunlanmayı umarak okumak hevesi olacaksa hayal kırıklığı yaşanır. Değilse, bolca boş vakit varsa bir de okunabilir.

Okunmalı değil, okunabilir.

Canan Tan'ı okuyalı uzun zaman olmuştu yeniden bunu okuduğumda, o zaman liseli aklı "eşsiz" gibi gelmişti Piraye... Fakat sonraları kitap hakkında değişen fikir değil de diğer eserleri ile olan benzerliği dikkatimi çekti..

Nazım hayranı olmamak elde değil ve Ahmet Hamdi eseri... Bunlar bir şiirde bilinçli olarak kullanılan ikilemeler, cinas durumu olur ya hani aynı etkiyi bırakıyor hatta fazla bile. İzlediğiniz bir filmde hiç fon müziği olmadığını düşünün, beş dakika bile izlemeniz zor.. Bu da öyle sanki, Murat'ın Nazım hayranlığı olmasa idi bilmiyorum bitirebilir miydim...


Okunmalı mı... Elbette okunmalı, hiçbir kitap için okunmamalı ifadesi kullanılmamalı ama bunun yerine bir Nazım eseri okumanız daha faydalı olabilir ya da Ahmet Hamdi çok yormazsa bir de Abdurrahim Karakoç okunursa ne Piraye Kalır Ne Yüreğim Seni Çok sevdi kalır...