E-Dergi

Bir Türk edebiyatı düşkünü olarak Sabahattin Ali ile ne yazık ki çok geç tanıştım. Romanı büyük bir heyecanla aldım ve ne mutlu ki hayal kırıklığı yaşamadım. Sürükleyici, insanı içine çeken bir roman. Türk edebiyatı düşkünleri için de mutlaka okunması gereken bir roman olduğunu düşünüyorum. Ancak romanda eleştireceğim tek nokta baş karakter olmasına rağmen Yusuf´a biraz yabancılık hissetmek. Yusuf´un yalnız, yaşadığı ortama yabancı olduğunu çok iyi anlamak ama neden böyle olduğunu çok iyi anlayamamak. Elbette ki kavranabiliyor Yusuf´un yabancılığının altındaki nedenler ama toplumsal sorunlara yakından şahitlik etmiş bir romancı olarak Sabahattin Ali, toplumsal ortamı biraz daha iyi yansıtabilrdi bence. Böylece hem Yusuf´u hem de Yusuf´un yabancılığını çektiği ortamı daha iyi anlayabilrdik belki. Örneğin ben Yusuf´un hep zinciri bir yerinden kıracağını ve baş kaldıran bir karakter olacağını bekledim. Ama Yusuf´un başkaldırısı yalnızca yaşadığı aşk noktasında baş gösterdi ve o noktada da son buldu. Ama yine de güzel bir romandı.

O lanet insanları anlamak ne kadar zordu, bilirsiniz şu sıkıcı herifler Hani araba başına ne kadar benzin yaktığını hesaplayan o herifler, sonra bir de koca kadınlar vardı, tüm gün evlerinde o örgü zırvalarıyla uğraşan yaşlı kadınlar tabi bir de genç olanları vardı, hani şu filmlerde görüpte hep öpmek istediğiniz nefis kızlar. Ama yine de hayat ne garipti, insanlar durmadan birbirlerine yalan söylüyorlardı, hayır, herşeyden ziyade ben sıkılmıştım bunlardan, birbirlerine sürekli caka satan insaanlardan, diyordum ki keşke hep güzel bir yer olsa, benim gibi insanların toplandığı, istediklerini yaptıkları ama yaparlarkende ayıplanmadan, korkmadan, içlerinden geldiği gibi, biliyorum bu çok saçma, bunun garip olduğunu biliyorum ama keşke olsa. Belki de benim hayatım çok sıkıcı, belki de çok yalnız, bilmiyorum. Tüm bu her şey çok zor ve yorucu ama bildiğim tek şey ben yanlış yapmadım, ben kötü bir çocuk değilim.
Hepimiz aslında bir parça Holden´dık ama nerede kaybetmiştik saflığımızı, umutlarımızı, yaşama olan bağlılığımızı...
Okudukça sanırım tüm ömür boyu devamının olmamasının eksikliğini duyacağım türden bir kitaptı bu.

stanbul Kırmızısı.Kolay ve hızla okunan eserlerin akıcılığını iyi bir özellik olarak kabul edenler için tatmin edici bir kitap. Nitelikli edebiyat düşkünü, zor beğenen okur için ise taze bir kaç sebzeden müteşekkil, yağ limon tuz ve sostan yana zenginleştirilmemiş bir salata tadında.
Her okur kendi beğeni ölçülerine göre, metnin övgüye değer farklı yanlarını keşfedebilir. Benim için sadeliği ve samimiyeti keşfetmek zor olmadı. Sadelik ve samimiyet zaten varsa var, yok ise yok görünürlüğünde özellikler. Samimiyetin teminatı, biraz da Ferzan Özpetek´in gülüşündeki tasarlanmamış tabiiliğin gerisinde dinleniyor.
Merak ettim. Bu metni bir ilk roman yarışmasına yazarın adını gizleyerek dahil etseydik şansı ne olurdu. Pek iyimser değilim. Bu hafta en çok satanlar listesinde birinci sıraya oturmuş olması, kitap hakkında değil fakat kitap eleştirisi ve okur davranışı hakkında daha çok şey söylüyor. Kötü bir kitap değil. İyimserlikten uzaklaşmak için neden aramazsak, yazarın nitelikli edebiyatla arasındaki kabuğu kırmaya çabaladığının habercisi dahi kabul edilebilir. Ancak bu metinden, o kabuğun çatladığına dair bir ses vermiyor.
Edebiyat denilen şehrin caddelerinde, ana yollara çıkan sokakların kavşağında ışıkları kontrol eden eleştirmenlerin, tanıdık yüzlerle göz göze gelme alışkanlığından kurtulamadıklarını düşünüyorum. Muhitimizden bir sima söz konusu olduğunda, hoşgörü bahçemizin sınırsız bir kabulle genişlemesinin ulusal genetiğimizin bir özelliği haline geldiğini kabul etmek gerek.

Kurt Seyt Shura - Kurt Seyt Murka'yla beş sene önce başlayan hikayem bu romanla devam edecek. Yarın olsun çıksın artık diye sabırsızlıkla bekliyorum. Kapak fotoğrafına baktığımda bile tüylerim diken diken oldu. Sevgili Nermin Bezmen teşekkürler, beni yıllardır böylesine etkilediğin, Kurt Seyt'e aşık ettiğin için...Nermin Bezmen'in dedesiyle ve aslında diğer aile büyükleri ile de çıktığı güzel, naif yolculuk. Nermin Bezmen önceki kitaplarının (Kurt Seyit Shura & Murka ve Mengene Göçmenleri) damla damla oluşma, buluşma serüvenini anlatıyor. Çok güzel ve biz Bezmen okurları için çok kıymetli.

Mutlaka okuyun derim.Yazar içinde bulunduğumuz ülke ve dünya koşullarını farklı gözle değerlendirmemizi sağlıyor.Çok gerçekçi bir bakış açısı kazandırıyor.Kitap çok güzel. gerçekten herkesin okuması gereken bir kitap. Ancak Celal Üster ne kadar iyi bir çevirmen olsa da farklı bir çeviri yapmış olmak için sanırım bazı gereksiz kelimeler kullanmış. mesela ´´ne ki´´ diye bir bağlaç geçiyor kitapta sanırım ´´oysa ki´´ anlamında. ´neredeyse´ yerine ´´handiyse´´ diye bir kelime kullanmış. yani anlaşılıyor ama beni nedense okurken çok rahatsız etti o kelimeler. başka kelimelerde var bunlar gibi. bunlara rağmen yine de iyi bir çeviri tabi.Keşke bitmese dediğim nadir kitaplardan...