E-Dergi

yazar, subayın kişiliğinde kaderi ve aynı zamanda yaşama verilen anlamı betimliyor. Sorguluyor demeye dilim varmıyor. yalın bir biçimde anlatılan subayın yaşamı ve yinelenen bir yaşam çizgisi var (genç subay yaşlanırken, eskiden olduğu gibi yaşlı bir subay olarak yolda genç bir subayla karşılaşıyor.) kaderci ve nihilist eğilimler ağır basıyor. belki kaderci olan subay nihilist değil, ama yaşama verilen anlamsız anlamlar okuyucuda nihilist imgeler yaratabilir.

yazar, "nazar etme ne olur, çalış senin de olur" tümcesine kökten dinamit koyuyor. yani bir şeyler olmak için bir yerlerden geliyor olmak gerekiyor. Bu sıkça yinelenen ve belgelerle de desteklenen bir sav. hatta yalnızca türkiye'de değil tüm dünyada böyle bir ırka bağlı bir düzenden sıkça söz ediliyor. Yazar bunun Osmanlı-Türkiye ayağını ve bu ırkın mücadelesini anlatırken, sıkacak kadar fazla ayrıntıya girmiş. Ayrıntıda boğularak kitabı bitiremeyen bir kaç arkadaşım var. ayrıntıları süratle geçersedniz, kalan tortudan yakın Türkiye tarihine alternatif bir pencereden bakabilirsiniz.

elif şafak, araf'ta olnları, daha doğru bir deyişle arada olanları anlatıyor. yani kimlik arayışında olanları. zaten çalışma konusu da marjinal kimlikler üzerine. Aslında, buradaki marjinallik, kendi kişiliğinin "taraf tutarken tarafsız bakabilme" çabasından kaynaklanıyor. Bunu söyleşilerinden daha da iyi bir biçimde çıkartabiliyorsunuz. yani cennete gidiyor ve melekler, bizden değilsin diye rahatsız oluyorlar. veya cehennneme gidiyor şeytanlar huzursuzlanıyorlar. belki (benim gibi) paralel düşünenleri de çıkarsa, yaşam kamplaşmalardan kurtularak, anlaşmalar zeminine oturabilir. Aksi halde zaten insanlık kendi sonunun taşlarını döşüyor. Ayrıca, dli, edebi gücü ve romanı bitiriş tarzı ilgi çekici. Dil kullanırken eskiyle bağı koparmamak için, yalnızca öztürkçe kelimeler kullanmıyor. diğerr romanları gibi kolay okunan bir roman.