E-Dergi

"Herkes kendi hayat yolunda acılar çekip iyileşir."
Kitap bittiğinde gözünüzden süzülen damlalar sanki Vera'dan çıkmış gibi hissediyorsunuz. O gece orada sizin oğlunuzu kaçırıyorlar sanki. Vera'nın çığlıkları sizden çıkıyor sanıyorsunuz.
Acılarına ortak olduğunuz bu iki insanı anne olmasanız da, oğul olmasanız da kalbinizin en derinlerinde hissediyorsunuz.

Okurken yüreğinizin vicdan köşesi sızlayacak. 1992'nin Bosna'sında yaşamadığınız için zilyon kere dua ettirecek bir kitap.
Yeni açmış bir fidanın dalından kesilip bataklığa ekilmesine şahit olacaksınız. Gözyaşları tutulamaz ki böyle bir trajediye.

Çaresizliğin doruğu, gerilimin serüveni... Savaşın içinde savaş gibi bir aşk.
Birisi Sena, diğeri Ahmet. Zulüm gibi geçen bir ayda ikisi de birbirine emanet.

Genç yazarlara destek vermek için aldığım bir kitap daha.
Genel olarak 16 yaşında bir genç kızın kaleminden çıkabilecek ortalama dilin üstünde yazılmış fakat kurgu anlamında bana hitap etmediği için biraz sıkılarak okudum. Genel itibariyle hoştu. Vanilya kokusu üstünüze siniyor zaten. Güzel bir etki bırakıyor.

Hani annelerimiz yemek yaparken içine sevgi katarlar ya... Sevgi katılmayan yemek malzemeleri dört dörtlük olsa bile tadında hep bir eksiklik olur.
İşte öyledir yazarlık. Dünya'nın en kusursuz cümlelerini kursan, en geniş kelime haznesine sahip olsan da kitabının içine sevgi katmazsan okuyucu o kitabı iliklerinde hissedemez.
Sarah Jio kitaplarına öyle bir sevgi katıyor ki kitapları açtığınızda kokusu burnunuza geliyor, bütün bedeninizi sarıyor.
Yağmur Sonrası en çok sevdiğim kitabı oldu. Bitirdikten sonra kalbinize naif bir burukluk armağan ediyor, dudaklarınızda izi silinmeyecek bir tebessüm bırakıyor.