E-Dergi

Gayet güzel akıcı,birbirinden bağımsız gazete köşesi yazıları. Bir o kadar da espirili.Düşüncesine katılmadığım yazıları bile eğlenerek okudum. Her ne olursa olsun.Yılmaz Özdil'in dik duruşuna hayranım.

Yusuf'un küçük yaştaki o metanetine hayran kaldım. Ama romandaki bazı karakterlerin göz göre göre aynı hataya düşmelerine ayar oldum.En sonunda ''Amaaan bırak kendi hallerine, ne yaparlarsa yapsınlar.'' dedim.sanki bir şeyleri değiştirecekmişim gibi:)

Medeniyim diyenlerin medeniyetle alakası olmadığı bir dönemde sınırlı sayıdaki insanların gayreti ile refah seviyesini yükselten bir ülkenin kısa tarihi.Bundan yüz yıl önce bindiğin trende biletçi yok, bilet parasını belirtilen kısma kendin bırakıyorsun,Bunu 20.yüzyılda avrupada görmek şaşırtıcı,dünya savaşlarının olduğu bir dönemde. yoksa Osmanlı devleti zamanında koskoca ordu fethettiği bölgede yanından geçtiği bahçeden bir şey alırsa parasını ağacın dalına bırakıyormuş.İslam medeniyeti içinde bizim yabancı olmadığımız davranışlar.

Tekrara düşen bazı bölümler olsa da sonuç da her bölümde insanlara bir öğüt veriyor.Zamanın eskitemediği insan hataları.

müthiş bir roman.Çocukların başına gelenleri düşündükçe tüylerim diken diken oluyor. Konuşmanın ve susmanın;kaçmanın ve mücadele etmenin zamanını çok iyi ayarlamak gerekiyor.Yoksa insanın hayatında bir ömür boyu ya bir leke ya da bir zafer nişanı olarak kalabileceği unutulmamalı.