E-Dergi

Peyami Safanın kendi hayatından esinlenerek yazdığı dokuz yaşındaki bir çocuğun hastane yaşamı, aşkı ve karamsarlığı.

Duygusal,samimi ve yabancısı olmadığımız öyküler...Öyküler arasındaki bütünlük aslında roman havası da veriyor. Aralarında en çok Oğlumuz ve Havuçlu pilav Meselesini sevdim.

İnsanlar biraz rahata erince sadece kendilerini düşünür olyorlar. Cumhuriyetin ilanından sonra bazı komutanların ve devletin ileri gelen ya da uygarları olarak tanınan şahsiyetlerin nasıl değişip sadece kendi çıkarları uğruna çalıştıkları görülüyor . Kurtuluş savaşındaki millet için yaptıklarının tam tersi istikamete dönüyor.

Bazı yerlerde insanı sıksa da edebiyatımızdaki ender kitaplardan biridir. Kemal Tahir araştırma yapmadan eser yazmayan bir yazar.Burada da gerçeklikle kurguyu çok iyi birleştirmiş.Osmanlı Devletinin kuruluş şartlarını, beyliğin gelenek göreneklerini ve hızlı bir şekilde büyümenin ipuçlarını romanda görebiliyoruz. Okuyanlara Tarık buğra'nın Osmancık adlı eserini de tavsiye ederim.

Kitap biraz durağan ama içerisinde üzerinde düşünülmesi gereken güzel cümleler de saklı. Ben şu cüleyiçok sevmiştim: ''İnsanın canı nereden acırsa kalbi orada atar.'' Romanın kahramanının da her şeye rağmen hayatla bütünleşmeyi başarması güzeldi. Sanırım yazarın tasavvufa geçişinde Mahrem ilk adımdı.