E-Dergi

koskoca bir "insanlık güldürüsü" ve balzac... işte edebiyat sahasında bir abide gibi yükselen bir birleşim; kahramanlar ve ciltlerle roman; seneleri alan, yıpratan amansız bir çalışma ve gözlem kudreti...romanı ancak bir zevk ve vakit geçirme aracı olarak niteleyenler bu muazzam belgelerle karşı karşıya gelince, bir edebiyat ilminin var olduğuna inanıyorlar.bu nedenle sadece olay meraklısı, tembel bir okuyucu, balzac''la karşı karşıya geldiği zaman bocalıyor.bedeniyle, ruhuyla, istek ve ihtiraslarıyla binlerce kahramanı en ince detaylarına kadar tasvir etmek, bunları belirli bir ortama sokmak, ilişkilerde bulundurmak; bu yolla insani gerçekleri ve zaafları ortaya sermek kolay değil; hem de hiç kolay değil.akıl sır ermeyen <> işte bu noktada kendini belli ediyor.balzac: üzerinde en çok durulan, tenkit edilen, asırlara etkisi ve hükmü geçen dev sanatçı... balzac''ı tanımak istiyorsanız mutlak surette "goriot baba" yı okuyun derler.roman babalık sevgisinin bencil evlatlar tarafından nasıl istismar edildiğini göstermesi bakımından oldukça ilgi çekicidir.goriot baba''nın ruhu tükenmez bir sevgi ve şefkat hazinesi, bencil kızlarının ise türlü ihtirasların boğuştuğu kapkara bir dünyadır.iyilik ve saflıkla, kötülük ve nankörlüğün mücadelesi... somerset maugham, dünyanın en iyi romanlarından biri olarak nitelendirdiği "goriot baba" için şöyle der: "balzac''ın kaleminden çıkmış eserlerin bolluğu içinde kendisini en uygun temsil edenin hangisi olduğunu kestirmek kolay değildir.hemen hepsinde sade, ilkel bir tutkunun azabı içinde yaşadıkları için olağanüstü bir güçle gözümüzün önünde beliren en aşağı iki üç kişi vardır.ben birçok sebeplerden dolayı ''goriot baba'' yı seçtim.anlattığı hikaye sürekli olarak ilginçtir.balzac, birçok romanlarında hikayeyi kesip, konu ile hiç ilgisi olmayan şeyler üzerinde nutuk çekmeye başlar.''goriot baba'' bütünü ile bu kusurlardan kurtulmuştur..." gerçekten de balzac''ın diğer romanlarında konuyla hiç ilgisi olmayan uzun ve yorucu tasvirler vardır.fakat "goriot baba" da böyle bir şeye rastlamanız olanaksızdır. balzac''ın bu romanını herkese tavsiye ediyorum.eminim ki her okura edebi yönden faydası olacaktır.

sayın levent akcin, anna karenina dostoyevski'nin değil tolstoy'un eseridir.bunu hatırlatayım öncelikle size...
bu romana olumsuz yaklaşanlar olmuş.ya tam olarak okumamışlar ya da dostoyevski'nin tarzına alışkın değiller.dostoyevski, ruh tahlilleri yapmada benim bildiğim en başarılı yazardır.bu yüzden kişileri en ince detaylarına kadar öyle bir anlatır ki sanki bizim kırk yıllık ahbabımızdır o kişiler.şüphesiz, bu eserinde de öyle yapmış.bu yüzden olay biraz ağır ilerleyebilir ama, eminim hiç sıkılmadan okursunuz. ( tabi dostoyevski tarzına alışkın olanlar.)
tavsiye ediyorum.

ben böyle şeyleri cahillik olarak nitelendiriyorum...
modern tıbbın çözemeyeceği bir şey kalmadı ki günümüzde.neymiş bu kocakarı ilaçları falan.hem yapımları masraflı, hem de hiçbir faydası yok bana göre.
bırakın böyle işleri de gelişen modern tıbba kulak verin biraz.

aradığımın onda birini bile bulamadığımı söylemeliyim...
hiç beğenmedim, zorla okudum.nasıl okudum bilmek ister misiniz? biraz daha okuyayım belki olaylar biraz sonra başlar diye diye.bir de baktım ki kitap bitmiş.bu kitabı beğenenlere hayret ediyorum doğrusu.
bana soracak olursanız bundan kat kat iyi romanların piyasada olduğunu söylerim size.bu kitaba para vermeyin.tavsiye etmiyorum.

psikolojik roman türüne atılmış önemli bir adım.
peyami safa'nın bu kitabı tam olarak romandır denemez.daha çok uzun ve ilgi çekici bir hikayedir denebilir.
ama gayet güzel bir kitap, herkese tavsiye ederim.