E-Dergi

sinanoğlu'nun kitabı bir manifesto.işbankası yayınlarından çıkan Türk Aynştaynı'nı da ilgiyle okudum.Türkiye'nin olması gereken yerde olmayışının sancısını çeken bir aydının çığlığını duyuyorsunuz.ismet özel'in Gerçek Hayat Dergisi'nde çıkan yazısındaki görüşlerine katılmıyorum.özel'in neyi anlamadığını da anlıyamıyorum.bir çok başarıya imza atmış,ülkesi için kafa yoran ve özellikle hakikaten ciddi bir fasit daire oluşturan 'yabancı dilde eğitim'meselesindeki boşluklara dikkat çeken bir aydının sözlerinde anlaşılmayacak ne var?

Hep omuzunuzun başında ya da yüreğinizin atışlarında hissettiğiniz,buralara;dünyaya ait olmayan bir şeyler kımıldar,ama adlandıramazsınız.Bir gün bir şey,alışılmadık bir itki deprendirir onu.Anlarsınız ki,siz,'varlıkların en şereflisi',insan;bu dünyayla sınırlı olmayan,lahuti ezgilerle bezenmiş bir sırrı taşıyorsunuz.Harry Potter bu sırrı fısıldıyor.
Aralanan 'hayal perdesi'ndeki görüntülere takılıp kalmazsanız,siz de kalbinizin derinlerinden bir ezgi üfleyebilirsiniz.Gerçeğin acımasız ama serinletici soluğu serinletebilir odanızı.

Yedi kat yerin dibinden ufka bakıyoruz.Yeterince yorulduk, pencere dibinden manzara seyretmekten.Zarif bir kul topladı eteklerimizi.Güç verdi, kol kanat gerdi;öyle şefkatli öyle zarif, öyle ta canevimizden sararak baktı ki bize, derman geldi dizlerimize.Şiir aktı damarlarımızdan Varlık Bahçesine açılan ŞİİR kapısından geçip katılabilirdik o iştihamın içine artık. Anahtar deliğinden manzarayı seyreden hırsız ruhlular odayı dolduruverdiler ardımızdan.Dudak büktüler, sıkıcı buldular manzarayı, anlaşılmaz buldular; zor.Müzmin bilgi depoları, edebi ve bilimsel açıklamalar yapmak üzere onlara, hemen daralan pantolonlarını çektiler bacaklarına. Uyuz 'bilginler' dolaşıyordu her yanda. Arkaik modeller olarak pastel tablolar halinde duvarımıza asılabilecek gibiydi bazları.Üsturuplu ve dokunaklı bir heykel sessizliğine bürünenleri de vardı aralarında.Sapladıkça derinleşerek batıyordu kalplerine mızraklarımız.
Oysa biz-Zarif dostumuzla birlikte-Varlığın ihtişamı karşısında korku,hayret ve hayranlıkla bakakılmıştık.Aczimiz özgürleştirdi bizi.Bağışlanma ve şükür dilekleriyle, çöktük dizlerimizin üzerine.
"Bilindi/kabul edildi/razı olundu/ağlanmadı".
"Ey zarif yine başını örtüden çıkardın/çok bal döktün yine yaktın gemileri".
7 Haziran (1986) Cahit Zarifoğlu'nun bayram günü.'Yar İle Bayram iderler şimdi.Bayramın Kutlu olsun Zarif dost.
Bayramını kutlamak isteyenler http://www.zarif.cjb.net e uğrayabilirsiniz.

'Şiir Hikmet' ise; Hikmet'i, içeriden buğulu penceresinden seyreden bir şiirdir Özel'in şiiri. Sıçrayıverdiği yüksekliklerdeki ihtaşamın büyüsüne aldanıp 'sidre'yi aştığı zehabına kapılarak kibirle döner 'sırça köşküne' her defasında.
Onun şiirini yüksek sesle okuma ihtiyacı hissedersiniz; koruması için eline verilen yumurtayı düşüren çocuğun korkusunu taşır çünkü.

Yalnızca bir yaşam öyküsü değil,insan varoluşunun şiirsel yolculuğudur Esed'in kitabı.'Kendini ve evreni bilme'arzusuyla yola düşen,yolda karşılaştığı tüm insani edimleri iştiyakla bağrına basan ve işte oralardan 'Rabbini Bilme' erdemine erişen bir yolcunun öyküsü.
Kendilerine özgü/orijinal biçimleriyle Afro-Asya Uygarlıklarını da tanımış oluruz yolculuk boyunca.
Bu kararlı yolculuğun meyveleri de peşinden gelecektir:İslami Yönetim Biçimi,Kur'an Mesajı(meal-Tefsir)...
Cahit Koytak'ın şairane nüfuzu ve nefis Türkçesi ise bu tadı doyulmaz yapıyor.