E-Dergi

Çok seviyordum kitapları. Çevremizdeki dünya kadar gerçek; neredeyse ondan daha zengin bir evren fışkırıyordu sayfaların arasından.

Hadi ben ruhun varlığından şüphedeyim ama madem ölülerin bizleri duyduğundan bu derece emin hemen herkes, aramızda oldukları zamanlarda sakladığımız şeyleri itiraf ederek neden üzüyoruz bu zavallıları? Onların bizi duyacağını ancak seslerini bize işittiremeyeceklerini bilerek girişilen bu iş, nasıl bir adaletsizlik ve bencilliktir?

Yürüdüğün yolun ışıklandırılmış olması, gideceğin yerin aydınlık olması anlamına gelmez.

bir de alınan kitapların yanında ayraç gönderseniz ne güzel olacak :)

Bazan var'ı
Anlarsın yok ile