E-Dergi

Hani bazen sarılacak hiç kimseyi bulamazsın ya, işte o anlarda kitaplar sarıldı bana.

Aklım sende kala kala senden gidiyorum. İnsan yarısında terk ettiği filmin sonunu merak eder mi? Ediyorum. Tüm yelkenlerim yırtılmış ama ben hâlâ rüzgârdan medet umuyorum...

İlgiyi hemen kesmek istemeyen her kadın gibi, önceleri kararsız taklidi yaptı, eski ilişkilerden, güven problemlerinden, farklılıklardan, saplantılarından, korkularından bahsetti. Sonunda da tüm reddediş kalıplarını sayıp döktükten sonra ekledi; "ama arkadaş kalabiliriz. Birlikte güzel vakit geçiriyoruz. Ben seni çok seviyorum. Yani insan olarak..."
Aklıma çeşitli cevaplar geldi. Bazısı komik, bazısı sert, bazısı arabeskti. Hiçbirini söylemedim. "İnsan olarak..." Bir insan, bir insanı başka ne olarak sevebilirdi ki?

Bugün bir resim yapmaya karar vermişti, bir şeyler bulmalıydı. Ama öyle rastgele bir şey değil. Aslında çirkin ve iğrenç de olsa, güzelleştirebileceği bir şey...

Kısa ve sade bir uzun öykü. Satranç bilmeyenlerin bile rahatlıkla ve ilgiyle okuyabilecekleri bir kitap. Bir ara kitaptaki mevzuya kendimi çok kaptırdığımı ve kitabı okurken hızlı hızlı ayaklarımı sallamaya başladığımı fark ettim :) Tavsiye edilebilecek bir kitap.