E-Dergi

Sabahattin Ali yine farkını yaratmış bu adamın beklenmedik sonlarına ve mutsuz sonlarına bayılıyorum galiba birazda bu yüzden okuyorum yine şaşırtıcı bir son ve muhteşem bir anlatım.

Ne yapmak istiyor olabilir Tanrı? Neden böyle bir evren yarattı?
Kutsal kitaplar her şeyin cevabını verir, bir bu sorunun cevabında susarlar. "Neden?" sorusu Tanrıya sorulmayacak tek sorudur. Tanrı evreni neden yarattı? Bu soruya en yakın cevap, "kendini görmek için" olabilir. Peki Tanrı kendini görmek için yarattığı evrende gördüklerinden memnun mudur? Cevap evetse, o kötü demektir. Cevap hayırsa, aciz... Oysa Tanrıya ne kötülük, ne de acizlik yakışır. O mükemmelin tarifidir. O zaman da kötülük ve çaresizlik, anlamlarından sıyrılıp mükemmelleşir. Görüyor musun her şey birbirine karışıyor. Harikulade bir karmaşa! O yüzden soruları kimse sevmez. Sormadan, düşünmeden, sadece yapmak ister insanlar. Tıpkı karıncalar gibi. Bir karıncanın o ebedi sisteme sorgusuz sualsiz dahil oluşunda ki manayı çözdüğün zaman, kendi varoluşundaki manaya da yaklaşmış olacaksın. Manayı akılda aramaya kalktığında duvarlara çarparsın. Kendini yaralarsın. Canın acır.

Yusuf Atılgan'ı bir de öykülerle tanımak güzel bir tat veriyor. Her bir öyküde yine kendimizden, ondan ve her şeyden bir şeyler bulabiliyoruz, tabiki Atılgan'ın gözünden.

Gözlerinin içine bakıyorum. İki koyu kahverengi gözün bebeğinde görüntümü görmek sevindiriyor beni.

Öğrenmek zaten bildiğini fark etmektir. Yapmak onu bildiğini göstermektir
Öğretmek başkalarına senin kadar iyi bildiklerini hatırlatmaktır.
Hepiniz öğrenensiniz, yapansınız, öğretensiniz.