E-Dergi

Kader... Kader varsa eğer acıdan besleniyor olsa gerek. Her kötü şeyin arkasında onu ararız, onu anarız.

"Kader işte," der geçeriz ama o kaderi yaşayanlar öyle kolay kolay geçemez. Orada kalır, o günde, o anda...

"..Oysa okudum, gördüm ki, çaresiz yoksulların meleksin ölümleri. Son iki yüzyılda bütün coğrafyalarda ayağa kalkıp geleneksel ahlakı tartıştırmış, Tanrı'yı koltuğundan etmiş, hatta sanatı, soytarı bir lükslük diye hafife almış, milyonlarca aydını çılgına çevirip darmadağınık etmiş. Sartre'ın bütün felsefesini iki cümleye indirebiliriz: Başkasının sorumluluğu. Sorumlu insanlar, bu sessiz, çaresiz ölümlerden, tarihin en yüksek manifestolarını bulup yüreklerine kezzap kazımışlardır."

Yazmak bazen kelimelerin önünde acıdan kıvranmaktır. Önünde gezinen harfler insanın başını çatlatacak bir cümlenin habercisidir. Hangilerini alıp yan yana dizsen bir öfkenin bir acının keskin yüzleri haline dönüşürler. Yazmak, göz göre göre bir ateşin içine atmaktır bedenini. Kalbini avuçlarının içine alıp acıdan kıvranacak kadar kuvvetlice sıkmaktır yazmak.

Kimi zaman aşk süslerken sayfaları, kimi zamansa çığlıklarla çağrılan ölüm süslüyor.
Bu kitabı mutlaka okumalısınız.

Bir roman değil bir destan gibi. Arayışın destanı...Ya da bulmayı amaçlamayan bir arayışın romanı... Bir şiir okur gibi hissediyorsunuz, zira anlatmak değil de hissettirmek üzerine kurulu. Hasanım Ali'nin sözcükleriyle anlatırsak: "Bütün bunların hiçbiri olmaz da siz neden anlatıldığını bile unutup belki yalnızca hikayeyi izler ve kendinizi tıpkı benim gibi, onsuz süren onun akışına bırakırsınız.
Büyük şehirlere, ormanlara, dağ eteklerine, tanıklık ettiğimiz acılara, çaresizliklere, savaşlara, ölümlere, yaşamalara bakmaya çağırıyor bizi: "… anlatmakla ben onu bir yandan yaşatıp bir yandan öldürüyorsam bu güzel günahın birazı da sizin olabilsin istiyorum"

Kendi yaşadıklarını pek fazla iyi anlatamamış gibi çok fazla eksikleri var kitabın..
Akıcı bir kitap hemencecik okuyabiliyorsunuz :)