E-Dergi

Bazı klişe kitaplar var insan okurken bu kadar da olmaz diye yaka silkiyor. Bazıları da var ki su gibi akıp gidiyor. Paralel Odalar Teorisi su gibi akıp giden, klişe bir konuya sahip ama insana keyifli zaman geçirten bir kitap. Yani “ne kadar okursam okuyayım bu kitap bitmiyor” diye sinir krizi geçirmiyorsunuz. Tam tersi bir çırpıda okuyup bitiriyorsunuz. Ben çok sevdim! Sizlere de tavsiye ederim.

Kitaptan hem nefret ettim hem de bu kadar sağlam bir kurguya sahip olduğu için hayran kaldım. Her ne kadar nefret kısmı ağır bassa da, yiğidi öldür hakkını yeme diye boşuna dememişler. Kitap boyunca kafayı yedim kabul, o kadar sinirlendim ki en son başıma ağrı girdi bu da kabul. Ama zaten yazarın amacı bu değil miydi? Benim tüm bunları yaşamış olmam yazarın Kusursuzlar’ı hakkını vererek yazmış olduğunu gösterir. O dünyayı, atmosferi sonuna kadar okura yaşatmış olduğunu gösterir. İşte tam da bu yüzden bir tebriği hak ediyor.

Seriyi okumuş olanların neden bu kadar çok sevdiğini şimdi daha iyi anlıyorum. Sevilmeyecek gibi değil ki!

Okumamın üzerinden oldukça uzun zaman geçmesine rağmen Umutsuz'u unutamadım... Harika bir kitaptı.

Sevgili Bay Daniels okurken sarıp sarmalamak isteyeceğiniz karakterlerle dolu bir kitap. Öyle anlar oluyor ki, bir an onlarla birlikte ağlarken bir anda gülmeye başlayabiliyorsunuz. Çok sürükleyiciydi. Başından kalkmadan okuyacağınıza eminim.