E-Dergi

gerçekten insanı karanlığa hapseden iki handikap. biri kendi egosu, diğeri kendisinin mensup olduğu ırkının üstünlüğü duygusu. bu iki handikaptan sıyrılmak çok da kolay olmasa gerek. bunlar önce kendisine , sonra kendi milletine ve en son da tüm insanlığa zarar verdiğinin farkına bile varamayan insanlardır bence. yazarın bu eserinden elde ettiğim çıkarımlar bunlar.

yazar, insanoğlunun her zaman bir dayanak noktası olduğu savını güçlendiriyor bu eseriyle. hak olsun ya da batıl olsun fark etmez illa ki kendisine güvenebileceği, sırtını dayayabileceğini umduğu bir olgu bulmuştur her zaman. kısacası insan imansız yaşayamaz her neye inanıyorsa inansın.

tarihte yaşanmış acı olayları anlatarak içimi kanata kanata okutturdu kendini bu kitap. iyi mi kötü mü bilemedim ama sonuçta bir solukta okudum kitabı.

sanki hayalinde tahayyül ettiklerini kitaba tam yansıtatamış gibi ama yine de Osmanlının liyakatsiz idareciler yüzünden geldiği durumu akıcı bir dille okumak iyi oldu zannımca.

kitap boyunca ağlamamak için kendimi zor tuttum. ama sonunda ağlamak zorunda kaldım. jace, beni ağlattın sonunda