E-Dergi

Şiirlerin yanında kitabın tasarımı da harika, pişman olmadığım bir yolculuk oldu.

Bir yazarı eleştirebilecek yetkinliğe sahip değilim sadece kendi izlenimimden bahsetmek istiyorum. 20 -30 sayfada bir aynı yere dönüyor ve aynı şeyi okuyormuşum gibi hissettim, olay örgüsünü kendi mantığıma oturtamadım ve bu sebeple sıkıldım ve son olarak tam şimdi ne olacak acaba derken kitabın bir masalın sonu gibi sona bağlanmasına şaşırdım.

Kitabı okurken aklıma iki kitap geldi; birincisi Şeker Portakalı ikincisi ise Yüzyıllık Yalnızlık. Üslup olarak ve bir şeylerin devamlı tekrar etmesi bakımından Yüzyıllık Yalnızlık'ı anımsadım. Dirmit de bana nedense Zeze'yi anımsattı. Bunlar sadece bu kitabın bende bıraktığı izlenim.

Çocukluk bir insanın en fazla kendi olabildiği, en fazla insan olabildiği dönem. Bu çocukların hepsi insanı temsil ediyor, hepsi insanın farklı bir coğrafyasında kendisine yer edinmiş. Ralph, Jack, Domuzcuk ve diğerleri... Okudukça sembolleşecek, anladıkça dersler çıkarttıracak bir kitap. Kendi içimizde ıssız bir adaya düştüğümüz olur zaman zaman, ateş yakıp kurtulmayı bekleyebiliriz ya da derinlerimizden gelen hisle önümüze gelen her şeyi avlamaya, güçsüzü ezmeye dayanılmaz bir istek duyabiliriz. O adaya düşmeden bilemeyeceğiz belki de...

Roman nedir? Nasıl yazılır? Bu iki sorunun somut cevabı bu kitap.