E-Dergi

Hakan Günday'a bir özür borçluyum sanırım. Bölümüm itibariyle edebiliğin çıtasını çok yükseltmiştim . Bu sebeple de Hakan Günday'a ve yeraltı edebiyatına karşı büyük önyargılarım vardı fakat bu kitap sayesinde bu önyargılarımı yıktım. Gerçekten insanın sınırlarını zorlayan karakterler... Dili tatmin etmese de insanı etkileyici düşüncelere sahip.

İbrahim Hocam üniversitemize, Tanpınar üzerine bir konferansa, gelmeden önce edindim bu kitabı. Gerçekten "edebiyat babamız" Tanpınar'ın ve eserlerinin klasik tahlillerinden sıkıldıysanız, psikolojiye ve edebiyat kuramlarına ilginiz varsa kesinlikle okumanızı tavsiye ederim :) Uyarımı da yapayım, çok terimsel ifadeler kullanıldığından dili ağır gelebilir.

Görünenin ötesinde ciddi bir felsefik-psikolojik altyapısı var kitabın. Sorguladığı şeyler çok ilginçti. Açıkçası kendime "Acaba?" sorusunu sormama sebep oldu. Zaman kavramanın çok ötesine giden bir kitap, tavsiye ederim :)

Kullanmaya kıyamadığım, harika bir ajanda :)

Varoluş sancısı çeken herkese tavsiye ederim. Ama bu kitap derman olmanın aksine daha çok acı çekmenizi sağlayacak. Beni çok etkileyen repliklerden biri şu olmuştu :
"Sen anlayamazsın. Ne önemi var? Belki bu işin üstesinden gelirim ama içimde birtakım garip varlıkların kıpırdadığını duyumsuyorum. Ne yapacağım onlarla? Ah Cesonie, insanın umutsuzluğa düşebileceğini bilmiyordum. Herkes gibi ben de bunun tinsel bir hastalık olduğunu sanıyordum. Ama hayır, düpedüz beden acı çekiyor. Derim, göğsüm, elim, kolum sızlıyor. Kafamın içi bomboş, yüreğim kaygılı ve en korkuncu ağzımdaki acılık. Ne kan ne ölüm ne ateş… Bu hepsinin karışımı bir şey. Ağzımı açmak yetiyor her şeyi kapkara görmeme, insanlardan tiksinmeme. Ne zor ne acı şeymiş insan olmak ! "