E-Dergi

Dostoyevski'nin nevrozlu kahramanlarından biri daha Raskolnikov...Derin düşünceleri yüzünden acı çekiyor.Herkesin mutlu olması için küçük ve iğrenç bir böceği öldürmek suç mu?İnsan doğuştan mı eğilimlidir suç işlemeye?Yoksa bu fazlasıyla temiz dünyada pis ellerimiz çok mu dikkat çekiyor da karanlıklara sığınıyoruz?Dostoyevski'ye çok teşekkürler kalbimizi kurcalayıp içimizdeki devinimleri hissetmemizi sağladığı için ve yüce duygulara sahip insanların hayattan asla kirlenmediğini gösterdiği için!Ve teşekkürler Sonya, Razumihin...

Ütopya...Gerçekten bir hayal belki de...Okuyanda mükemmel bir ülke düşüncesi uyandırıyor da aklımıza takılan yönleri de yok değil.Mesela çok barışçıl hayata saygılı insanların ülkesi ütopya ama herhangi bir savaş çıktığında komşu ülkenin barbar insanlarının kanlarının dökülmesi onlar için hiç önemli değil.Hani insan çok önemliydi?Eşitlik, kardeşlik, barış?Yoksa sömürgecilik kıvılcımları her İngiliz'in hayallerini tutuşturmaya yetiyor mu?Sonra...Sonra para peşinden hiç koşmuyorlar.Geniş ufuklu insanların ülkesi.Bilmiyorum bizler için imkansız olan bu mu?Ama bildiğim bir şey varsa benim Ütopyam Kaf Dağı'nın ardında...

Tuna Kiremitçi'nin kitaplarına hoş isimler verdiği tartışılmaz...Biz okurları etkilemeyi biliyor ki onun her kitabında kalbi kırık bir kahramana rastlamak, Dostoyevski'nin psikolojisi bozuk kahramanlarıyla iç içe yaşamak gibi oldu bizim için...Tanıdık bir yüz oldu artık.Dostoyevski'nin nevraozlu biri olduğunu biliyoruz da Tuna Kiremitçi'nin de kalbi çok mu kırık?Bu kırıklar canını çok mu yakıyor?

Dan Brown her şeyden önce bir teoloji bilgini...Bildiklerini kısa, basit cümlelerle ve gizemli bir kurguyla bize aktarmaktan hiç çekinmemiş.Cömert bir yazar...En çok satanların en gözde konuğu...Uzun zamandır piyasalarda olmasına rağmen son zamanlarda popüleritesi arttı.Biz de Dan Brown'ın bir kitabını okumanın diğer kitaplarını okumasak da olur izlenimi yaratnmadığı kesin ama diğer kitapları da iyi bir okur için hayal kırıklığı olmalı.