E-Dergi

Bu kitabı ok uyalı çok uzun zaman oldu ama günlerce zihnimi işgal ettiğini hala unutmadım.Çok duygusal, çok hüzünlü...Karakterlerin gerçek olduğunu bilmek insanı daha da etkiliyor.Özellikle kadın karakter beni kahretti. Allahım, o nasıl bir aşk öyle? Sorgusuz... koşulsuz...Erkek karakterin sonunu bilmesem "Ne şanslı birisiymiş." derdim ama...

Yazarın üç kitabını da okudum ve en beğendiğim yazarlar arasına girdi.Bundan sonraki kitaplarını sabırsızlıkla bekleyeceğim.Polisiye sevenler okumak için hiç tereddüt etmesinler!

Bu kitabı yorumlara bakarak aldım.Ama ilk defa buradaki yorumlarla benim görüşüm arasında bu kadar büyük bir zıtlık oldu.Ben bu kitabı maalesef bitiremedim.Nedense ilgimi çekmedi.Ayrıca yazarların da neden kendilerine "Giftos Leo" ismini verdiklerini anlayamadım.

Bu kitabı 2.el kitaplar satan bir dükkanda gördüm.İsmi ilgimi çekti ve aldım.Elimdeki kitabı bitirdikten sonra buna başladım. Ama başladığıma pişman oldum. Çünkü kitabı elimden bırakamıyorum bir türlü. Öyle sabaha kadar bitirilebilecek kitaplardan da değil.Gece saat 2 ' lere, 3' lere kadar okuyorum, sabah kalkıp işe gidiyorum ama aklım hep kitapta.Acaba suçlu mu suçsuz mu? Doğru mu söylüyor yoksa yalan mı? Ya şimdi ne olacak? derken bir ara işe gitmemeyi bile düşündüm ciddi ciddi.Neyse sonunda bitirdim de rahatladım.Bu kitaba bir yerlerde rastlarsanız hiç düşünmeden alın ama başlamak için hafta sonunu filan bekleyin.Başladınız mı bırakamıyorsunuz çünkü.

Tess Gerritsen en sevdiğim yazarlardan biriydi." Cerrah, Çırak, Mefisto Kulübü, Kemik Bahçesi, vb" yazarın tıbbi gerilim türündeki kitaplarıydı ve tek kelimeyle harikaydılar. Bu son kitaplarını tıbbi gerilim olarak adlandırmak yanlış bana göre. Bu kitaplar daha çok hastane fonunda yazılmış aşk romanları.Sanki yazar sadece kahramanların adını değiştirip aynı kitapları tekrar tekrar yazıyor. Ben artık yeni kitaplarını okumak istemiyorum.Yukarıda bahsettiğim kitaplarla bunları yazan kişi aynı kişi mi diye düşünüyorum ister istemez.