E-Dergi

İntihar elbette bireysel bir eylemdir ama bence sosyolojik birçok nedene de bağlıdır. İşte kitabın yazarı #osomudazai de bu nedenleri kafasında önce kartopu yapmış , günden güne besleyip büyütüp kendi yarattığı çığın altında kalmıştır. Öyle ki ölümünün ardından bazı yazarlar ,yazdığı kitaplar için aslında ,Osamu Dazai’nin geride bıraktığı intihar notlarıdır ,yorumunu yapmışlardır. Bizim inancımız bize bu konuda bir hürriyet tanımıyor. Yaparsan ebedi bir acı ile cezalandırılacağımıza olan inancımız , çoğu için caydırıcı. Ama acıdan gebersek de yaşamın içinde savrula savrula devam etmemize tek sebep elbette kendi varlığımıza kendimizin son vermesi halinde bize sunulan ceza değil , UMUTTTT

1949 yılında Nobel Ödülü'nü göğüsleyen Faulkner’a sorarlar: “Hayallerinizi niçin bu kadar karışık anlatıyorsunuz?" “Cahilliğim yüzünden” diye cevap verir Faulkner. “Eğitim görmedim ki! Okulla başım hoş değildi, okula gitmedim. Zanaatimi kendi başıma öğrendim. Galiba o yüzden bir miktar saçmalıktan kendimi kurtaramadım.”

Faulkner okumanın zorluğu bir yana , bu kitabını okumanın da ayrı birr zor ve yıpratıcı olduğunu duyduğum için, pek yapmadığım bir şey yaparak kitaba başlamadan biraz yorum okudum. Yaptığım bu ön hazırlık kitabı anlamama az biraz destek sağlasa da vallah yine de tam anlayamadım

Herbiri ayrı bir güzel on farklı öykü… Anadolu anlatı ve masallarını kendine has farklı bir yorumla okura sunan yazar bu kitabında kendi üslubunca kulağımıza bir şarkı fısıldıyor adeta. Yazar kitabın tamamında kullandığı dille edebiyatın o leziz tadına varmamızı sağlıyor. Çoğunu önceden bildiğimiz masallar farklı bir kılığa bürünüp sızıyor gözlerden gönüllere.

Şiirsel bir dille yazılmış on dört öykü… Usta bir kalemden çıkmış olduğu her halinden belli olan bu öyküler sanırım benim sonu olmayan öykülerden hoşlanamama duyguma yenildi. Bir şeyler anlatılıyor , güzel bir şeyler anlatılıyor.. Ama benim elle tutulur şeylere saplantılı realist ruhum bu havada asılı kalan öykülerde bir türlü bir baş bir son bulamıyor. Bir türlü belli bir zemine oturtamadığım öyküler, ellerimde öylece kalakalıyor. İmgelerle dolu kitap bana hitap etmiyor .Ama bu beni Faruk Duman okumaktan asla geri koymuyor. Çünkü onun köy kokan, toprak kokan , Yaşar Kemal kokan havasını bir kere soludum . Artık iflah olmam .